گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو – مریم امرایی؛ درست همانند کار جمعی که افراد گروه هرکدام وظیفۀ انجام بخشی از کار را به عهده میگیرند، در امور سیاسی نیز اگر هرکدام از افراد در وظیفۀ دیگری دخالت کند، باعث بهم ریختگی نظم کل گروه میشود. بعد از بروز خلل ایجاد شده نیز هرکدام از اعضای گروه بهجای حل مشکل، بار تقصیر را به دوش دیگری میاندازد. میتوان گفت: موازیکاری همانند دخالت غیراصولی مسئولین در کار نهادهای دولتی است. در این راستا مسئولین نه تنها تلاشی برای بهبود وضعیت نمیکنند، بلکه توپ تقصیر را به سمت همدیگر پرتاپ میکنند. در حالی که اگر از همان ابتدا جلوی موازیکاری گرفته شود، دیگر دعواهای بعدی اتفاق نمیافتند. موازیکاری در دو نهاد “شورای عالی انقلاب فرهنگی” و “شورای علوم، تحقیقات و فناوری وزارت علوم (عتف) ” بحث تازهای از مقامات دولتی نیست. بارها صدای رسانههای معترض برای آسیبهای دخالت شورای عالی انقلاب فرهنگی در شورای در آمده و خواستار پیگیری این موضوع براساس قانون شدهاند. اما این موازیکاری اصلا چرا اتفاق میافتد؟