گروه اجتماعی- مصطفی مطهری: سیستان و بلوچستان در زمره استان های محروم کشور است. این محرومیت در بخش های مختلف مصداق هایی دارد. از جمله آنها، بخش آب و منابع آبی است. بطوریکه مردم این استان مجبورند برای دریافت مایحتاج آب مورد استفاده روزانه شان ساعت ها درصف بایستند.
به گزارش بولتن نیوز، به واقع دور شدن صدای پای آب از زندگی مردم سیستان و بلوچستان موجب شکل گرفتن آسیب های فراوانی در این استان شده است. وضعیت کم آبی یا به عبارت بهتر بی آبی در روستاهای سیستان و بلوچستان آنچنان فشاری بر مردم آورده است که مردم با مهاجرت از محل زندگی شان، رفتن را بر ماندن سخت و زندگی پر از درد و مشقت ترجیح می دهند.
اگر چه آب، تنش های آبی و بحران آب یک روایت ناتمام در سیستان و بلوچستان است اما نگاه به موضوع و مسئله آب و کمبود آن در سیستان و بلوچستان علاوه بر آنکه یک مسئله انسانی – زیستی – معیشتی است یک مسئله امنیتی نیز می باشد. بطوریکه عدم خدمت رسانی های مربوطه در این باره و فقدان توجه مدیران مربوطه به معضل کمبود آب می تواند چالش ها و تهدیدات امنیتی با کارکرد ملی را برای کشور رقم بزند. از این رو برای پایان دادن به این مسئله باید در مدیریت های استانی در عرصه های مذکور تجدید نظرهایی اتفاق بیافتد.