گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، حمیده آقاجانی- پرواز رویایی دست یافتنی بود که انسانهای بسیاری برای رسیدن به آن تلاش کردند؛ از نمونههای اولیه کایت و لباسهایی با پر تا هواپیماهای غولپیکر که حاصل تحقیقات و مطالعه دانشمندان بوده است. بشر امروزی با ساخت نمونههای موثر و کارآمد از هواپیماها، پا را فراتر گذاشته و با شکافتن جو زمین فضا را تحت سیطره خود قرار داد. کسب درآمد، دستیابی به تکنولوژیهای جدید، بازی و سهولت در انجام کارهای مختلف موجب شد تا هواپیماهای کوچکی به نام پهپاد ساخته شود.
نام پهپاد از حروف اول «پرنده هدایت پذیر از دور» گرفته شده و جزو فناوریهای جدید است که تقریبا همه گروهها به استفاده از آن علاقمند هستند؛ این پرندههای کوچک پروازی قابل کنترل در حوزههای مختلفی همچون خدمات عمومی، نظامی و جاسوسی، خبرنگاری و عکاسی، پژوهش و علوم طبیعی، تبلیغات و تحویل مرسوله، مبارزات و مسابقات پهپادها، استفاده در صنعت (مانند آمارگیری، نظارت و گشت زنی) و امدادرسانی در زمان بلاینی پهپادها، پهپادهای تاکتیکی، هال و جنگندههای بدون سرنشین قرار خواهند گرفت.
میکروپهپادها
شاید میکرو پهپادها مدل کوچکتری از هواپیماهای بزرگ نباشند، اما وسیلهای مناسب و عملیاتی است، معمولا اندازه میکروپهپادها حداکثر ۱۵ سانتی متر بوده و قابلیت حمل بارهای کوچک به مناطق دور و یا پر خطر را دارد، در مواردی نیز در ماموریتهایی مثل شناسایی، تعقیب، هدفیابی، کنترل جادهها و مرزها، کنترل ترافیک شهری، نشانه گذاری و حسگری زیست محیطی مورد استفاده قرار میگیرد.