گروه اجتماعی- مصطفی مطهری: امید می رود با روی آمدن دولت جدید، نگاه و شیوه جدیدی نیز در اداره کشور مرسوم گردد که متفاوت از دوره های پیشن باشد؛ چرا که وضعیت کشور در شرایط کنونی بعد از گذشت چهار دهه از حیات نظام اسلامی از یکسو و هشت انفعال مدیریتی و فعالیت مدیران رانتی – غایتی از سوی دیگر متفاوت از سال ها و دهه های پیشین است.
به گزارش بولتن نیوز، بر کسی پوشیده نیست که انتخاب آقای رییسی توسط مردم در انتخابات ریاست جمهوری به معنای نه بلند و گوش خراشی بود به جریان های سیاسی حاکم در بخش دولتی و اجرایی، از این رو در ادامه روند مذکورِ مردمی انتظاری که از دولت انقلابی – مردمی سیزدهم و شخص رییس جمهور به واسطه مبارزات عدالت خواهانه و مردمی در تجارب قبلی مدیریتی ایشان می رود این است که با انقلاب درون ساختاری، سازوکارهای اداری – اجرایی و مدیریتی کشور را تغییر دهند.
واقعیت این است که نظام اداری کشور در طول این سال ها پر شده از مدیرانی که منافع خود و هم صنفان فکری – سیاسی شان را بر منافع ملی و مصالح عمومی ترجیح می دهند. در حققت این مدیران و شیوه مدیریتی محصول سیاست اجرایی، انتخاب غلط و عدم باور به مدیران کاربلد و جوانان تشنه کار است که این گروه از مدیران را مصون از انفصال و خروج از جایگاه مدیریتی کرده است. وجود همین دیدگاه سبب شده تا این دسته از مدیران همه چیز را حق خود بدانند و بیت المال را برای خودشان ارث بر جای مانده از انقلاب به شمار آورند. بنحویکه از رهگذر همین این نوع از گرایش مدیریتی که شوربختانه نیز در ساختار اداری کشور ریشه دوانیده اند، این گروه از مدیران به فعال مایشاء تبدیل شده اند و کمترین وقعی به انتظارات مردم و توقعات آنها از انقلاب و نظام نمی نهند.