امید یوسفیان
طی چند وقت اخیر یک دلال بلای جان پرسپولیس و استقلال شد و کارشکنیهای زیادی انجام داد.
دلالی هم مثل همه شغلها، آدمهای خوب و بد را درون خود دارد. بعضیها منصف و حلال خور هستند، عده ای دیگر چیزی به جز پول را نمیبینند و از هر راهی استفاده میکنند تا به سود برسند. ایجنت یا کارگزار خوب هم در فوتبال ایران داریم ولی واقعیت این است که خیلی از افراد فعال در این شاخه، فقط برای منفعت خودشان کار میکنند. در بین این افراد هم، درجه بندی وجود دارد و بعضا آدمی پیدا میشود که همه مرزهای اخلاقی و انسانی را رد میکند تا به هدفش برسد.
این آدمها حتی به کشور خودشان هم پشت میکنند تا مثلا چند هزار دلار بیشتر کاسب شوند و یا بازیکنی را از این تیم به آن تیم منتقل کنند. به طور نمونه دلال بدنامیوجود دارد که حتی برای کار کردن، از پروانه کار فرد دیگری استفاده میکند و خودش ایجنت رسمی نیست. با زد و بندهای زیاد و روابط پشت پرده اسمیدر کرده و البته حالا بلای جان باشگاهها شده است. در همین نیم فصل لیگ بیست و پنجم و در شرایطی که پرسپولیس به دنبال جذب اکبر علیجانوف مدافع تیم ملی ازبکستان بود، ناگهان این انتقال به خاطر همین دلال منتفی شد.