نشست پاسخگویی مستقیم به درخواستهای مردمی، از غیرقابلپیشبینیترین رویدادهایی است که آن را روایت میکنم؛ گاهی «پرتحرک و پر از سوژه برای نوشتن» است و گاهی «آرام» و جنس نشست پاسخگویی «رضامراد صحرایی» سرپرست آموزش و پرورش از نوع اول است.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از ایرنا، قاطعانه معاونان هر بخش از وزارتخانه را پای پاسخگویی به خواستههای مردم میکشاند و صبورانه با آنها حرف میزند. وقتی حق با مردم باشد به این حق معترف است و از نواقص عذرخواهی میکند و وقتی قانون اجازه بیقانونی نمیدهد صریح بر سر خط قرمز قانون میایستد.
نشست پاسخگویی صحرایی ماراتن نفسگیری است و تا به اینجای کار، رتبه نخست در تعداد پاسخگویی به تماسهای مردم را دارد، ۱۴ تماس در یک ساعت و نیم. انرژی کم نمیآورد و احاطهاش به موضوعات مطرح شده در این مسیر کمکش میکند. دروغ چرا! منتظر این مدلش نبودم و گاهی از روند حاکم بر جلسه عقب میمانم. آن قدر جدی دستور مینویسد و پاراف می کند که به ندرت چشم از کاغذ برمی دارد و سر بلند میکند؛ مگر با اعتراض عکاسان که دنبال ثبت تصویری متفاوت و دیدنی از مردی هستند که شاید سکاندار نظام تعلیم و تربیت فرزندان این سرزمین شود.
تماسهای مردم یکی پس از دیگری وصل میشوند و در پی هر تماسی، صحرایی یکی از مدیران وزارتخانه را که در حوزه موضوع مطرح شده در تماس، مسئول است پای خط پاسخگویی میآورد و با هربارموزش و پرورش پرسیدیم، اگر روزی وزیر هم شوی با همین صبوری و اشراف با مردم و قاطعیت با مدیرانت برخورد میکنی؟ منتظر پاسخی شعاری بودم اما گفت: «اگر قرار است چیزی جز این باشد، همان بهتر که وزیر نشوم».
در راه بازگشت به تمام دوستان و آشنایان معلم میاندیشم، به معلم کلاس سوم ابتداییام که هرگز آرامش و آزادگیاش یادم نمیرود، به آشنایی که سالها با کاستیهای سرایداری مدرسهای سر کرد اما سربلند بود که از استعدادهای ایران حراست کرده است و باز به پدرم و البته معلمانی که به اندازه پدر، بزرگ و قابل تکیهاند. همه اینها یعنی وزارتخانهای با این حجم از مسئولیت و کار، با این میزان مراجعه کننده مستقیم و غیرمستقیم باید وزیری داشته باشد که علاوه بر نگاه راهبردی، همزمان دغدغه دانشآموز و آموزش و پرورشش را داشته باشد و هم دلواپس بالا و پایین زندگی معلمانش باشد و آرزو کردم ثباتی که امروز بر این وزارتخانه حاکم شده ادامه یابد و و یکی از جنس خودش وزیرش شود تا در سایه این ثبات آیندهسازان ایران تربیت شوند.