۱۳:۵۸ – ۳۰ تير ۱۴۰۵
سلبریتیهای ایرانی اغلب ادعای آزادیخواهی و ظلمستیزی و روشنفکری را صرفاً در فضای داخل ایران دارند و در فضای بینالملل نتوانستهاند چهرهای مستقل و مردمی از خود به نمایش بگذارند.
باشگاه خبرنگاران جوان – یک نقاشی از لامین یامال، روی سنگی از آوار خانهها در غزه، پیام تشکر مردم غزه بود از این ستاره اسپانیایی فوتبال برای بالابردن پرچم فلسطین در جشن قهرمانی بارسلونا. این تصویر که در یکی از اردوگاههای پناهندگان در غزه توسط تعدادی هنرمند کشیده شده بود، یامال را در حال تکاندادن پرچم فلسطین نشان میدهد. تصور آنکه در چنین موقعیتی به جای یامال، تصویر یک سلبریتی ایرانی را ببینیم، کمی دشوار است. سلبریتیهای ایرانی اغلب ادعای آزادیخواهی و ظلمستیزی و روشنفکری را صرفاً در فضای داخل ایران دارند و در فضای بینالملل که جهان در دهههای پس از بهوجودآمدن اینترنت، شاهد تحولی جالبتوجه در مفهوم کنشگری سیاسی بوده است. اگر روزگاری فقط روشنفکران، نویسندگان و فیلسوفان طلایهدار اعتراضات ضدجنگ و دفاع از حقوق بشر بودند، امروزه این سلبریتیها، فوتبالیستها و ستارههای دنیای سرگرمی هستند که در قامت وجدان بیدار جامعه ظاهر میشوند. در بحبوحه حملات ویرانگر اسرائیل به نوار غزه، این چهرهها با قدرتی که از اقبال عمومی گرفتهاند، زبان گویای میلیونها انسان درمانده شدهاند. این موضع، دفاع از مردم فلسطین را نه در چهارچوب یک ایدئولوژی خاص، بلکه بهمثابه یک پرونده اخلاقی و انسانی تعریف میکند. آنها حامیان حماس یا گروههای مقاومت نیستند، با هر نوع جنگی مخالفند و همگی از زبانی استفاده میکنند که در آن «جنگ» ذاتاً شر است و هیچ بیگناهی نباید به دلیل جنگ کشته شود. این رویکرد، یک روشنفکری تمامعیار را به نمایش میگذارد: تشخیص و مقابله با رنج انسانی فراتر از مرزهای نژادی، دینی و سیاسی، و شجاعت سخنگفتن برخلاف جریان غالب قدرت.
