گروه اجتماعی: «دوست داشتم بمونم برای کشورم مفید باشم، درس خوندم، تلاش کردم اما نشد…»؛ این گونه حرفها و پستها این سال های اخیر در فضای مجازی کم نیست.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه خراسان، جوانانی که در این سرزمین تحصیل و رشد می کنند، اما آنجا که انتظار دارند، برایشان قدمهای جدی برداشته شود، برداشته نمیشود؛ یا آنطور که باید برداشته نمیشود. اعترافی تلخ اما واقعی روز گذشته، سیدمحمد مقیمی رئیس دانشگاه تهران روایت تلخی را به زبان آورد؛ روایتی که عمق درد و تاسف را میشد از کلام او چشید: «ایران در صدر کشورهایی است که دانشجویانش به کشورهای جهان اول سفر میکنند، عوامل مختلفی در مهاجرت نخبگان دخالت دارد و مهمترین علت این است که فرصت های شغلی برایشان فراهم نشده است. نخبگان ما برای کشورشان دغدغهمند هستند ولی متاسفانه ما نتوانستیم زمینهای برای نگه داشتن نخبگان فراهم کنیم.» توانمندی ها در تراز استانداردهای جهانی موضوع زمانی تاسفبرانگیزتر است که کشورها با ایجاد جذابیت ها و تورهایی که پهن کردهاند، مستعدترینهای کشورهایلان 2-دشواری ها، قطعی ها و در دسترس نبودن بستر فعالیت که اینترنت است. 3- عدم ورود کافی و میزان موردنیاز سرمایه گذار 4-نبود فهم متقابل و باب گفت وگو میان استارتاپ ها و فعالان کسب و کارهای مجازی با بخش دولتی. یعنی مسئولان ما آن طور که باید به اکوسیستم فضای مجازی نزدیک نیستند و شاید بهتر است بگویم ما حرف همدیگر را چندان متوجه نمی شویم.الفت نسب در مقابل این موارد، به تحرکات دیگر کشورها اشاره می کند: در مقابل این موانع و سختی های فعالیت، در کنار ما کشورهایی همچون عربستان ، ترکیه و امارات روادیدهای استارتاپی تدوین و طراحی کرده اند که به سادگی می توانند ظرفیت های دیگر کشورها از جمله ما را جذب کنند. وی به برخی چالش های سیاسی در کشوری همچون ترکیه اشاره می کند و می گوید: برای کشور ترکیه هم مسائل و چالش های سیاسی پیش آمد، اما نوع مواجهه آن ها با آن به گونه ای بود که کسب و کارهایی از قبیل مجازی ها و استارتاپ هایی که در این زمینه ها فعالیت می کنند، کمترین آسیب را ببینند. در کنار این رویکرد، هرگز نباید به چراغ سبز آن ها با تسهیلاتی که برای نیروی انسانی دیگر کشورها نشان می دهند، بی توجه باشیم.