به گزارش بولتن نیوز، آهنگ رو به رشد تغییرات، در کنار پیچیدگی رو به افزایش محیطی، مدیران اجرایی را ناگزیر از بازآزمایی و بازآرایی راهبردهای خود، برای برآوردن انتظارات ذینفعان کلیدی و محققساختن نیازهای جامعه نموده است. با این حال تعریفکردن راهبرد و بازنگری پیوسته آن به خودی خود، متضمن کسب موفقیت یا برآوردن نیاز ذینفعان کلیدی و جامعه نیست. تجربه نشان داده است، توانمندسازی سازمان در حوزه مختلف خصوصاً سه بخش فنی، سیاسی و فرهنگی از جمله عوامل کلیدی موفقیت در حوزه مدیریت تغییر و کنترل پروژهها است. بنا بر دیدگاه نوئل تیچیو با بهرهگیری از استعاره طناب، سه بخش فنی(ساماندهی زیرساختها و نرمافزارهای فنی به نحو مطلوب)، سیاسی(نحوه مدیریت روابط با مجموعه ذینفعان) و فرهنگی(چگونگی مدیریت باورها، ارزشها و رفتارهای کارکنان) بهصورت رشتههای مجزا و در هم تنیده میباید بهگونهای مدیریت و چیده شوند تا حداکثر خروجی را به همراه داشن تفاوتهای آخرین نسخه PMBOK در مقایسه با نسخه قبلی، پرداختن به مفهوم ارزش(Value) است؛ اینکه «چرا پروژه را انجام میدهیم؟» در نهایت باید منجر به خلق ارزش برای ذینفعان کلیدی و جامعه شود. برای مثال ما باید بتوانیم «ارزش» نهایی انجام پروژه را در همان ابتدا تعریف نماییم، این ارزشها میتواند از جنس امنیت، آرامش، سلامتی، راحتی و … برای جامعه باشد.