وی افزود: در کنوانسیون سال ۱۹۵۸ وین، ۶۷ کشور از جمله ایران در این کنوانسیون شرکت میکنند و مصوبات این کنوانسیون به تصویب مجلس ایران هم در آن زمان میرسد. در کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق بینالملل دریاها در جاماییکا ۹۲ کشور از جمله جمهوری اسلامی ایران شرکت کردند، ولی مصوبات آن به تایید مجلس شورای اسلامی کشورمان نرسید و به همین دلیل، قانون دریایی جمهوری اسلامی ایران مصوبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۱ مجلس شورای اسلامی، عموما منطبق بر کنوانسیون ۱۹۵۸ حقوق بینالملل دریاهاست.
رئیس پیشین سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح تاکید کرد: کنوانسیون ۱۹۵۸ حقوق بینالملل دریاها، هنوز هم جزو قراردادهای متقن و پابرجای بینالمللی به حساب میآید.
امیر نامی در ادامه بیان کرد: خط مبدا جمهوری اسلامی از دهانه فاو تا بندر گواتر شامل ۲۹ نقطه است که از به هم پیوستن این خطوط، «خط مبدا» تشکیل میشود و آبهایی که پشت خط مبدا میمانند به عنوان «آبهای داخلی» کشورمان محسوب میشوند و حکم خشکی را دارند. از خط مبدا تا ۱۲ مایل جلوتر شامل «دریای سرزمینی» میشود و از خط دریای سرزمینی تا ۱۲ مایل جلوتر نیز به عنوان «منطقه نظارت» یا «دریای مجاور» قلمداد میشود. ضمن اینکه از خط مبدا تا ۲۰۰ مایل جزو آبهای انحصاری اقتصادی است.