سفسطه در دنیای معاصر

ما در جهان امروز گرفتار معضلی شده‌ایم. این معضل ترکیبی است از دانسته‌ها و نادانسته‌ها، فهم‌ها و غیرفهم‌ها، حقیقت‌ها و مجازها، دروغ‌ها و راست‌ها

تاریخ انتشار: ۱۴ مرداد ۱۴۰۲ – ۰۵:۴۰

ما در جهان امروز گرفتار معضلی شده‌ایم. این معضل ترکیبی است از دانسته‌ها و نادانسته‌ها، فهم‌ها و غیرفهم‌ها، حقیقت‌ها و مجازها، دروغ‌ها و راست‌ها

ما در جهان امروز گرفتار معضلی شده‌ایم. این معضل ترکیبی است از دانسته‌ها و نادانسته‌ها، فهم‌ها و غیرفهم‌ها، حقیقت‌ها و مجازها، دروغ‌ها و راست‌ها. این اتفاق، جدید و منحصر به امروز بشریت نیست، هر چند امروز گسترش پیدا کرده است. کسانی که اندیشه سیاسی، مخصوصاً اندیشه سیاسی غرب را خوانده‌اند، می‌دانند که در یونان باستان، در ماجرای انتخاب نمایندگان مجلس سنا، آن‌ها باید در مجلس خوب صحبت می‌کردند و برای دستیابی به این مهارت به ناچار باید آموزش می‌دیدند. گروه‌هایی که این‌ها را آموزش می‌دادند، می‌دیدند که اگر بخواهند همیشه حرف راست بزنند، شاید بازارشان نگیرد و آرام‌آرام به آن‌ها یاد دادند که چگونه بتوانند از حق و باطل، راست و دروغ و حقیقت و مجاز ترکیبی درست کنند که مردم را اقناع کنند و برای قانع کردن رویه سفسطه و جابه‌جایی راست و دروغ را در پیش گرفتند و این ماجرا منتهی به ظهور جماعتی به نام سوفیست شد که دانشمند نبودند، اما خودشان را دوستدار دانش معرفی می‌کردند. این تفکر به تدریج جا افتاد که می‌شود بین راست و دروغ حرکت و مردم را قانع کرد.
برای مقابله با این جریان در همان زمان متفکران آن عصر متوجه شدند انسانی که ذهنش از راست و دروغ انباشته شود، شخصیت خود را از دست می‌دهد. هم سیاستمداران و هم اصحاب فکر متوجها در گذشته آدم می‌کشتند و پنهان می‌کردند و حتی رژیم‌صهیونیستی هم پنهان می‌کرد، حالا می‌کشند و اعدام و اظهار خوشحالی هم می‌کنند.
متأسفانه این عنصر دریدگی، هم در عرصه سیاست و هم در عرصه رسانه گسترش پیدا کرده است. ما موقعی که می‌نویسیم، در واقع تداعی ذهن خود را به دیگران منتقل و از آن‌ها دعوت می‌کنیم که بیایند و از دریچه چشم ما به یک رویداد نگاه کنند. باید توجه داشته باشیم که آیا داریم دروغ می‌گوییم؟ آیا داریم واقعیت را وارونه جلوه می‌دهیم یا داریم از ابزاری برای بیان واقعیت استفاده می‌کنیم که آن ابزار در معرض قلب واقعیت است؟ آیا از رسانه‌ای که مناسب نیست استفاده می‌کنیم یا داریم مطلبی را بیان می‌کنیم که در نوشتن آن دقت نشده است؟ ما به عنوان راوی ذهن جامعه، آیا می‌خواهیم مثل سوفیست‌ها عمل کنیم یا می‌خواهیم سقراط باشیم؟ می‌خواهیم مثل اموی‌ها عمل کنیم یا پیرو پیامبر (ص) باشیم؟
ما باید کمک کنیم که جامعه بیش از این گرفتار این داستان نشود. بله، بارانی باریده و همه خیس شده‌اند، ولی مواظب باشیم کسی غرق نشود و اگر چهار نفر غرق شده‌اند، ۴۰ نفر دیگر غرق نشوند. تلاش برای بیان حقیقت و اصرار برای بیان حقیقت باید سرمشق و الگوی همیشگی ما باشد.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *