واقعیت این است که ما بسیاری از معضلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه خود را میشناسیم و راهحلهای آنها را هم میدانیم، ولی به دلیل کمبود یا ضعف اراده به نتیجه نمیرسیم
واقعیت این است که ما بسیاری از معضلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه خود را میشناسیم و راهحلهای آنها را هم میدانیم، ولی به دلیل کمبود یا ضعف اراده به نتیجه نمیرسیم. گاهی هم اراده میکنیم، ولی در اثر فقدان مدیریت و نابسامانی در انجام امور به نتیجه نمیرسیم. در برخی از موارد هم برای حل مشکلات کشور از شیوههای معمول و متداول مدیریتی کشورهای مشابه خود پیروی میکنیم که زمان زیادی میبرد و اینها همه ریشه در سپردن کارهای فرهنگی به مهندسان بازمانده از کارخانه است!
به نظر من این طور نیست که ندانیم چه باید بکنیم، اما خود را برای تحقق آن اهداف مهیا نکردهایم. ما در طول ۱۵۰ سال گذشته، همواره از راهحلهای خارجی و بیگانهپسند استفاده کردهایم. گاهی هم روشنفکران نسخههای ناقصی را به دستمان دادهاند، در حالی که ما باید برای رسیدن به تعالی و زندگی بهتر مردم، از طریق اراده ملی، ایجاد عزم همگانی، هماهنگی، وحدت در تئوری و عمل پیش برویم، البته این امر باید همراه با عزم جدی در جهت اجرای این اهداف باشد، زیرا اگر چنین عزمی شکل نگیرد، آن اهداف در کتابها، ذهنها و برنامهها باقی خواهند ماند و هرگز عملی نخواهند شد. الگوهای مدیریتی کشورهای شبیه ما هم به هیچ وجه نمیتوانند ما را امیان فداکار نظام در تمام حوزههای فرهنگی، اقتصادی و امنیتی بیشترین فشارها را تحمل میکنند و بیشترین آسیبها را هم میبینند، لذا کافی است اینها کوچکترین اشتباهی را مرتکب شوند تا کل دستگاه قضا برای مجازاتشان بسیج شود، اما اگر از طیف اول کسی خطایی مرتکب شد، باید به خاطر احترام به آزادی جلوی قوه قضائیه را گرفت که یک وقت به آزادی و امنیت شخصی افراد تعرضی نشود، یعنی در واقع در این سو هیاهوی بگیربگیر و در آن سو غوغای نگیرنگیر را داریم. همه اینها هم به بهانه استقلال قوه قضائیه و آزادی و امنیت شخصی افراد اتفاق میافتند. متأسفانه این یک واقعیت جدی است و به همین دلیل هم روی وجین حوزه فرهنگ اصرار دارم و مطمئنم این کار توسط هیچ دولتی صورت نخواهد گرفت، زیرا دولتها مشوق نیروهایی هستند که تملق آنها را بگویند، ستایششان کنند، از آنها انتقاد نکنند و در هیچ زمینهای مدعی نباشند و به همین دلیل هرگز به نیروهای انقلابی، مسلمان و مستقل امکان رشد نخواهند داد و همواره متملقان را بر صدر خواهند نشاند.