گاهی یک قاب، روایتی کامل از ایستادگی یک ملت است. کودکی که با وجود کاستیهای جسمی، پرچم ایران را برافراشته نگه داشته، به نمادی از استقامت و عشقی تبدیل میشود که هیچ مانعی آن را خاموش نمیکند.
گاهی یک قاب، روایتی کامل از ایستادگی یک ملت است. کودکی که با وجود کاستیهای جسمی، پرچم ایران را برافراشته نگه داشته، به نمادی از استقامت و عشقی تبدیل میشود که هیچ مانعی آن را خاموش نمیکند.
یادداشت مهمان، مجید سانکهن، نویسنده ادبیات پایداری: ای فرزندِ سرافرازِ این خاک، تو خود خود ایران هستی، تو تجسمِ همین پرچمی هستی که در دست داری.
پرچمی که فصل به فصل، در طوفانهای حوادث لرزیده، اما هرگز از اهتزاز باز نایستاده است.
پیکر رنجیدهات، چونان پرچم ایران، سربلند و استوار و پاهایت که در پیچ تقدیر جا مانده، پای کار ایران ایستاده است.
