خواندن «ایلیاد» تجربهای شبیه چرخیدن در فضای مجازی است
شاید عجیب به نظر برسد، اما خواندن ایلیاد، حماسه جاودانه هومر، برای مخاطب امروز بیش از آنکه یادآور متنی کهن و دور از دسترس باشد، تجربهای شبیه بالا و پایین کردن بیوقفه ویدیوهای کوتاه در تیکتاک، اینستاگرام یا یوتیوب است.
خواندن «ایلیاد» تجربهای شبیه چرخیدن در فضای مجازی است
شاید عجیب به نظر برسد، اما خواندن ایلیاد، حماسه جاودانه هومر، برای مخاطب امروز بیش از آنکه یادآور متنی کهن و دور از دسترس باشد، تجربهای شبیه بالا و پایین کردن بیوقفه ویدیوهای کوتاه در تیکتاک، اینستاگرام یا یوتیوب است.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) از کانورسیشن، قرنهاست که ایلیاد بهعنوان یکی از ستونهای ادبیات کلاسیک جهان شناخته میشود؛ اثری که بسیاری آن را کتابی دشوار و مخصوص پژوهشگران میدانند. اما مقالهای تازه در مجله کانورسیشن این تصور رایج را به چالش میکشد و نشان میدهد که این حماسه سههزار ساله، از جهاتی با شیوه مصرف محتوای دیجیتال در روزگار ما شباهتی شگفتانگیز دارد.
نویسنده مقاله میگوید هنگامی که ترجمه بازنگریشده پیتر جونز از اثر هومر را خواند، بهجای روبهرو شدن با متنی سنگین و دور از ذهن، با روایتی مواجه شد که ریتم آن به طرز عجیبی یادآور فضای شبکههای اجتماعی بود؛ روایتی که نه بر یک داستان خطی و آرام، بلکه بر توالی صحنههای کوتاه و پرکشش استوار است.
