مروری بر کتاب «کارکردهای سیاسی و هویتی موزه هنرهای معاصر تهران»؛
موزهای در میانه قدرت و هنر
کتاب «کارکردهای سیاسی و هویتی موزه هنرهای معاصر تهران (۱۳۵۶-۱۳۸۴)» نوشته فیروزه ثقفی که به تازگی از سوی نشر شیرازه منتشر شده، تلاشی است برای خوانش دوباره این تاریخ پر فراز و نشیب.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرتضی بیکبیاتی؛ موزه هنرهای معاصر تهران در نزدیک به پنج دهه فعالیت خود، هیچگاه فقط محلی برای نمایش آثار هنری نبوده است. این موزه که یکی از مهمترین گنجینههای هنر مدرن خارج از اروپا و آمریکا را در اختیار دارد، همواره در نقطه تلاقی هنر، سیاست و هویت فرهنگی ایران قرار داشته است. از سالهای نخست پس از انقلاب و دوران جنگ گرفته تا دوره اصلاحات و تغییر رویکردهای فرهنگی دولتها، هر تحول سیاسی بر سیاستهای نمایشگاهی، نحوه مواجهه با گنجینه آثار و حتی تعریف جایگاه این موزه در عرصه بینالمللی اثر گذاشته است.
کتاب «کارکردهای سیاسی و هویتی موزه هنرهای معاصر تهران (۱۳۵۶-۱۳۸۴)» نوشته فیروزه ثقفی که به تازگی از سوی نشر شیرازه منتشر شده، تلاشی است برای خوانش دوباره این تاریخ پر فراز و نشیب. نویسنده با اتکا به اسناد آرشیوی، تاریخ شفاهی و تحلیل گفتمان، نشان میدهد که موزه هنرهای معاصر تهران چگونه در مقاطع مختلف، از یک نهاد هنری به ابزاری برای هویتسازی، دیپلماسی فرهنگی و بازنمایی سیاستهای فرهنگی جمهوری اسلامی تبدیل شده است. از همین منظر، کتاب روایتی از نسبت قدرت، هنر و هویت در ایران معاصر به شمار میرود.