در خطبه ۱۳۱ نهج البلاغه از لسان مبارک امیرالمومنین علی علیهالسلام نقل شده است: «اللهم اِنّک تعلم اَنّه لم یکن الذی کان مِنّا منافسةً فی سلطان و لَاالتِماس شی ءٍ من فضول الحُطام و لکن لنَرُدَّ المَعالم مِن دینک و نُظهِر الاِصلاح فی بلادک، فیأمن المظلومون مِنْ عبادک و تقامُ المعطَّلةُ مِن حدودک» یعنی «بارالها! تو آگاهی که هدف ما از قیام، عشق به قدرت و دستیابی به فزونی متاع دنیا نیست و تنها بدان منظور است که نشانههای دین تو را به جایی که بود، بازگردانیم واصلاح را در شهرهای تو ظاهر سازیم، تا بندگان ستمدیده ات در امان باشند و حدودضایع گشته تو اقامه شود».
دنیای فعلی دنیای سلطنت ظالمین و مفسدین و مستکبران است؛ بنا به آمار متواتر مراکز معتبر مالی دنیا نظیر «بانک جهانی» و «صندوق بین المللی پول»، حدود ۸۰ درصد ثروت دنیا در تصاحب اقلیتی ۲۰ درصدی است؛ اقلیتی که به همه انسانها و موجودات و جمادات عالم، نگاه ابزارگرایانه و بهرهکشانه دارند؛ یا مراکز فحشاء را مدیریت میکنند یا دستی در اسلحهسازی و ساخت سلاحهای کشتار جمعی دارند؛ یا با اداره بانکها و موسسات مالی و شرکتهای چندملیتی، منابع و ثروت ملتها را چپاول میکنند یا در قالب حکومتی قبیلهای و ارتجاعی، منابع و ذخایر زیرزمینی مردم و ملتهای مستضعف را خرج عیاشی و باج دهی به قدارهبندان گاوچران در ینگه دنیا میکنند!
این بنای ظلم و بیعدالتی باید ریشهکن شود؛ «و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوراثین»؛ ما میخواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم. (قصص ۵) و قطعا نیز چنین خواهد بود چرا که این وعده الهی است و وعده الهی تخلف ناپذیر است؛ «وَعْدَ اللَّهِ لاَ یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لٰکِنَ أَکْثَرَ النَّاسِ لاَ یَعْلَمُونَ» الروم ٦.