گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-فاطمه علیزادنیا؛*«سبحان الذی سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنین»پاک و منزه است خدایی که این را مسخر ما گردانید و گرنه ما هرگز قادر برآن نبودیم… آیه ۳۱ سوره زخرف
بامداد روز چهارشنبه سوم اردیبهشت ماه خبری غیر رسمی در رسانههای جهان دست بدست میشد. چند ساعت بعد، اما همه میدانستند که ایران موفق به پرتاب اولین ماهواره نظامی خود به فضا شده است و ماهواره در ۵۲۴ کیلومتری زمین بخوبی در مدار قرار گرفته است.
ماهواره نور از چند جهت نقطه آغازین یک دوران کاملا جدید است. پرتاب این ماهواره آغاز استفاده نظامی ایران ازفضاست که مهمترین خاصیت آن رسیدن به سطحی کاملا جدید و بیسابقه از اشراف اطلاعاتی بر فضاهای اختصاصی واشتراکی ایران است. به بیان دیگر ایران در طی ادامه این مسیر میتواند شکل گیری یک تهدید موشکی را از همان لحظهآغاز سوخت گیری موشکهای متخاصم در هرکجای جهان که باشد تشخیص دهد و تحولات میدانی را به دور از سانسور طرفهای فروشنده اطلاعات نظامی بررسی و تحلیل کند. این امر توان دفاعی و موشکی ایران را در حراست از آسمان خونمایی و به رخ کشیدن صنعت دفاعی ایران را در پرتاب این ماهواره تقویت میکند، استفاده ازلانچر متحرک برای پرتاب ماهواره بر است که معمولا این عمل در پرتابههای فضایی مرسوم نیست.
برای مثال در پرتابهای قبلی که از لانچر ثابت پایگاه انجام میشد، از چند هفته قبل فعالیت پایگاه توسط جاسوسان هوایی دشمن رصد و رهگیری میشد، اما این پرتاب غافلگیرانه باعث شد این پیام به دشمنان مخابره شود که ایران در هر زمان و در هر مکانی قابلیت شلیک موشکهای قاره پیما به دشمن متخاصم را دارد.
شاید بهترین تعبیر برای این دستاورد بزرگ بومی را الی براون کارشناس مسائل خاورمیانه رژیم صهیونیستی داشته باشدکه گفته بود دوران راکتها را فراموش کنید. از امروز موشکهای ایران مثل ماشینی که با جی پی اس حرکت میکند، دقیق خواهند بود.