30 / 07 /1403
به گزارش خبرگزاری آنا، حجت الاسلام و المسلمین عبدالحسین خسروپناه در نخستین همایش ملی اخلاق در کشاورزی و غذا با تاکید بر حکمرانی امنیت غذایی در پرتو اخلاق زیستی اظهار کرد: حکمرانی یک فرآیند از سیاستگذاری، تنظیمگری، راهبری، تصدیگری تا نظارت و ارزیابی اثرسنجی است. یعنی حکمرانی یک فرآیند پنجمرحلهای است. اگر یکی از این مراحل نباشد، ما حکمرانی نداریم.
وی با اشاره به تعریف امنیت غذایی ادامه داد: امنیت غذایی را سال ۱۹۸۴ افایاو (FAO) تعریف کردند و گفتند که «اطمینان از اینکه همه مردم در همه اوقات به غذای اصلی مورد نیاز خویش به منظور تداوم یک زندگی سالم و فعال، دسترسی مادی و اقتصادی داشته باشند و در خطر از دست دادن دسترسی خود هم نباشند.» شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در سال ۱۴۰۲ تعریفی مشابه را در سند دانش بنیان امنیت غذایی ارائه کرده و دسترسی فیزیکی، اقتصادی و عادلانه همه مردم به غذای کافی، سالم، مغذی و حلال را ذکر کرده است. این تعریف شامل چهار رکن: فراهمی، دسترسی، سلامت و مصرف، تابآوری منابع یا به تعبیری ثبات و پایداری است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره واژه «حکمرانی امنیت غذایی» گفت: مقصود از این واژه این است که این پنج مأموریت شامل سیاستگذاری، تنظیمگری، تنظیم ساختار، تقسیم مسئولیت و نظارت و ارزیابی اثرسنجی در قلمرو امنیت غذایی در یک شبکه شکل بگیرد. این شبکه شامل دولت (معنای عام)، بخش خصوصی و تعاونیها (توده مردم) است. این سه رکن در فرآیند حکمرانی باید نقش داشته باشند. باید نقش این سه رکن در حکمرانی مستقیم باشد.