حسن طهرانی مقدم از آن فرماندهانی بود که وقتی مردم او را شناختند، او دیگر نبود. در واقع بیشتر مردم او را با شهادتش شناختند. ۲۱ آبان ۹۰، صدای انفجار در پادگان الغدیر ملارد آن قدر زیاد بود که حتی در بخشهایی از تهران هم شنیده شد؛ اما صدای بزرگتر وقتی بود که خبر آمد حسن طهرانیمقدم از شهدای این انفجار است؛ صدایی که در جهان شنیده شد.
جوان آنلاین: حسن طهرانی مقدم از آن فرماندهانی بود که وقتی مردم او را شناختند، او دیگر نبود. در واقع بیشتر مردم او را با شهادتش شناختند. ۲۱ آبان ۹۰، صدای انفجار در پادگان الغدیر ملارد آن قدر زیاد بود که حتی در بخشهایی از تهران هم شنیده شد؛ اما صدای بزرگتر وقتی بود که خبر آمد حسن طهرانیمقدم از شهدای این انفجار است؛ صدایی که در جهان شنیده شد.
شهادت حسن طهرانی مقدم از دو جنبه برای برنامه موشکی ایران قابل تأمل بود:
اول زحماتی بود که او از دهه ۶۰ تا لحظه شهادت برای بنیانگذاری و پیشرفت و توسعه سیستم دفاع موشکی ایران کشیده بود و البته موفق هم بود.
دوم آینده پیش روی این سیستم بود. آیا با شهادت او، این پیشرفت به توقف یا کندی حرکت میرسد؟
از هر دو منظر، شهادت حسن طهرانی مقدم چه برای ایران و چه برای دشمنان ایران مهم بود. ایران کسی را از دست داد که عمری را صرف پایهگذاری برنامه موشکی ایران کرده بود و در این مسیر توانسته بود آن قدر موفق باشد که سیستم موشکی ای یک موشک کروز زمینی (سومار) است که از ۱۰ سال پیش منتظر آن بودیم. این یک دستاورد بوده و نمیتوان این موشک را یک کپی تلقی کرد. دوباره میگویم که کلاهم را به احترام آدمهایی که از نظر فنی این کار را انجام دادند، از سرم برمی دارم. ساخت موتورهای جت کوچک، بسیار کار فنی سطح بالا و هوشمندانهای است و ما در امریکا فقط یک شرکت داریم که میتواند این موتورها را تولید کند…»
موشکهای ایران گروههای تروریستی دموکرات مستقر در کردستان عراق را هم عقب راند و درسهایی عبرتآموز به آنان داد.
بنابراین، نبود طهرانی مقدم گرچه داغ عمیقی بر دل ایران گذاشت و گرچه فقدان او محرومیت برای ما بود، اما در وسعت سیستم دفاعی ایران او چنان کار کرده بود که همه چیز متکی به فرد نباشد و در نبود او سیستم موشکی ایران با سرعت به پیش برود. او رفت، اما یادگارهای دوربرد و نقطهزن او نام او را تا همیشه بر بلندای امنیت ایران فریاد میزنند.