سهشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵ – ۰۹:۳۷
روایتی از شب سقوط نمرود در سرزمین استکبار
حوزه/در سرزمینی که همه چیز برای نمایش قدرت مطلق مهیا بود، تاریخ ورق خورد. جامی که قرار بود بر دستان «برگزیدگان» بدرخشد، ناگهان به تریبون خاموش میلیون ها انسانی تبدیل شد که سال ها زیر سایه تحقیر نفس کشیده بودند. در فینالی که بیش از یک بازی فوتبال بود، اسپانیا نه فقط یک تیم، که نماد ایستادگی جوانانی شد که صدایشان را از گلوی ورزش به گوش جهان رساندند. و در این میان، تصویر تحقیر یک امپراتور، ذهنم را به دل تاریخ برد؛ به روزگار نمرود.
به گزارش خبرگزاری حوزه، زهرا صالحی فر، کارشناس ارشد قرآن و حدیث و مدیریت رسانه به بهانه خاتمه بیست و ششمین دوره مسابقات جام جهانی فوتبال و پیروزی تیم فوتبال اسپانیا در برابر آرژانتین در یادداشتی آورده است؛ ورزشگاه غرق در نور و تجمل بود. ایالات متحده، به عنوان میزبان بزرگترین رویداد جهان، صحنه را برای روایتی از پیش طراحی شده چیده بود. اینجا باید قدرت بلامنازع «نظام استکبار» به رخ کشیده می شد. در یک سوی میدان، آرژانتینی ایستاده بود که ستارگانش، آگاهانه یا ناآگاهانه، پرچمدار روایتی شده بودند که سال هاست زخمی عمیق بر پیکر انسانیت گذاشته است. تیمی که روی پیراهنش، به جای عشق به مردم، سایه حمایت از اشغالگران قدس دیده می شد.
اما در سوی دیگر میدان، پسری هفده ساله ایستاده بود به نام لامین یامال. او با خودش چیزی فراتر از تاکتیک و تکنیک آورده بود؛ او روح یک ملت زخم خورده را به زمین آورد. هنگامی که توپ از نفس افتاد و سوت پایان دمیده شد، این بازیکنان اسپانیا بودند که به جای بوسیدن جام، پارچه ای به رنگ خون و خاک و آسمان فلسطین را در دست گرفتند. پرچمی که در آن لحظه، از تمام بنرهای تبلیغاتی گران قیمت دور زمین، بزرگ تر و بلندتر بود.