آقای دکتر مسعود پزشکیان که این مراسم تنفیذ به او و امضای ریاستجمهوری و منصوبشدن رسمی او در این جایگاه اختصاص داشت، در مقایسه با رئیسانجمهور سه دهه اخیر، نخستین رئیسجمهور ایران است که در قول و سخن، چنین مینماید که گشتوگذاری در این حوزه عرفانی که به باور من برای هر مقام مسئول، واجب و برای رئیسجمهور واجبتر است، داشته است
جوان آنلاین: حضور در حسینیه امامخمینی (ره) در مقام یک کارگزار نظام و چونان کسی که «نوکری مردم» را بر عهده دارد، باید که نشانههای فروتنی و ندیدن خود و تلاش برای دیدهنشدن در آن عیان باشد. اینجا هزار نفر از کارگزاران نظام در مراسم تنفیذ جمع میشوند و نوع ارتباطگیری آنان باهم و سلاموعلیکشان با یکدیگر و دلیل بودنشان و رفتوآمدشان، معنای خاص خود را دارد. آنچه من دیدم، مردم را در مقابل مسئولان بسیار برتر و سرتر از آنان دیدم و میبینم. اصل اول تواضع است، یعنی کسانی که همیشه خود را نوکر مردم مینامند، باید نشانههایی از این نوکری را همیشه و حتی وقتی در ظاهر روبهرو یا کنار مردم نیستند، نشان دهند. مسئله دوقطبی اصولگرا و اصلاحطلب نیز بحثی جدی است. در این تنفیذ خاص نوعی تعادل در میهمانان از این دو جریان هم دیده میشد. میتوان ادعا کرد میان مردم که به هر یک از این دو جناح گرایش دارند یا رأی میدهند، دوقطبی کمتر است تا خود نیروهای اصلی دو جناح! این ادعایی است که معمولاثبت واضح تاریخی ندارد که آیا مولانا از ابوسعید که دو قرن پیش میزیسته گرفته است یا این شعر بعدها به ابوسعید هم منسوب شده است. با این حال عدم و خدا در ظاهر چیزهایی نیستند که بتوان آنها را جایگزین کرد، اما اگر مفهوم را فناشدن بگیریم، قابلیت جایگزینی دارند.
میدانم که در میان مسئولان ایرانی، شعرخوانی بسیار ضعیف است. اغلب وقتی شعر میخوانند تن شاعر را در گور میلرزانند. حالا که شعرخوانی خوب است پس باید یاد گرفت. آقای پزشکیان خوب خواند و بیغلط. باید یاد گرفت که شعر را بموقع، بجا و بهاندازه خواند. اصرار من در این روایتگری از مراسم تنفیذ بر آن شعرخوانی آغازین، به همین دلایل است که گفته شد و دلایل دیگری هم هست. ما اهمیت فرهنگ را در سالهای اخیر از دست دادهایم. وزیران بیفرهنگ یا ناآشنا با فرهنگ کم نداشتهایم. طرفه آنکه برخی از بدترین خاطرات فرهنگی و اخلاقی را با همین وزیران داشتهایم. اینجاست که اگر پرسیده شود یک قطعه شعر در یک مراسم رسمی تنفیذ چرا باید به شکار یک روزنامهنگار درآید، باید گفت به همین دلیل!