اصلاحطلبان که تخیل میکنند آنان رئیس دولت چهاردهم را در انتخابات به پیروزی رساندهاند، نمایش تازهای به راه انداختهاند و خود را ناراضی از فهرست کابینه نشان میدهند. این یک شوی بدون بلیت است که برای پیداکردن تماشاگر، هزینه هم میکنند. فهرست اعلامی یک اکازیون برای دولت است. «جوان» در گزارشی دلایل آن را بازگو میکند
جوان آنلاین: اصلاحطلبان که با خیالاندیشی درباره به پیروزیرساندن رئیس دولت چهاردهم آغاز کردند، اکنون نمایش تازهای به راه انداختهاند و چنین مینمایانند که از فهرست کابینه ناراضیاند! با این شوی بدون بلیت حتی برای پیداکردن تماشاگر، هزینه هم میکنند. فهرست اعلامی به دلایلی یک اکازیون برای دولت و اصلاحطلبان است. برای تبیین آن باید بازگردیم به زمانی که خود اصلاحطلبان هر روز در رسانههای خود و از زبان نظریهپردازان خود، به نداشتن پایگاه اجتماعی و بهفراموشیرفتن از یاد مردم اعتراف میکردند. با این حال، انتخابات غیرمنتظره آنان را به این صرافت انداخت که میتوانند از این فرصت استفاده کنند. گستره و شاکله آرای انتخابات، هیچ نشانی از تأثیر اصلاحطلبان در این انتخابات نداشت. نه مشارکت را بالا بردند و نه ترکیب آرای روستاها و برخی شهرهایی که قبلاً پایگاه اصلاحطلبان بهشمار میرفت، نشانی از این ادعا داشت.
از طرفی دکتر مسعود پزشکیان هم یک «اصلاحطلب پیشرو» به حساب نمیآمد. خود با اینحال، رأی کلی مردم که نتیجه را رقم زد، فارغ و جدا از این دعواها شکل گرفت.
با این توصیف شورای راهبری تشکیل شد. پزشکیان از همان ابتدا میگفت که این شورا فقط قرار است به او مشورت بدهد و «هیچ دیکتهای» را از کسی نمیپذیرد. هرچند اکنون اکثر اعضای شورا، تصور انتصاب و تصویب از ماهیت خود دارند، دقیقاً چیزی که سه دهه است چنین حالی را برای شورای نگهبان توصیف کرده و آن را ضددموکراسی میدانند. اما حالا کراراً به پزشکیان کنایه میزنند که ما کجا بودیم در این بحر تفکر تو کجا!
شورای راهبری فهرست خود را به پزشکیان داد ولی هیچ گزارشی نداده است که از این فهرست اعلامی به مجلس چند نفر دقیقاً انتخاب آن شورا بود و چند نفر نه؛ و آنها که نه، دقیقاً به چه علت. شاید این مخفیکاری را تا آخر ادامه بدهند که از آن تاریکی، مثل تاریکی عمق آبگیر بتوانند هربار صیدی درآورند یا فیل داستان خود را در تاریکی بگذارند تا به هر کسی که جایی از او را لمس میکند، چیز دیگری نشان دهند!