
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، روحالله دشتی؛ دو ماه پس از پیروزی انقلاب در حالی که مرزهای غربی ایران، دچار کشمکشهای وحشتناکی بود و چیزی نمانده بود که کردستان از ایران جدا شود، امام خمینی پیام مهمی را حول موضوع مسکن مطرح کردند. ایشان به این موضوع واقف بودند که سهم هزینه مسکن در سبد هزینه خانوار، بالاست و این میراث شومی است که از رژیم گذشته به ارث رسیده و برنامه ریزیهای دولت باید به نحوی باشد که با تأمین مسکن ارزان برای محرومان، این سهم در حد متعادلی باقی بماند. در قسمت دیگری از این پیام حضرت امام از افتتاح حسابی موسوم به حساب شماره ۱۰۰ یاد میکنند و از تمام کسانی که توانایی دارند، درخواست میکنند که برای کمک به خانهسازی محرومان به این حساب پول واریز کنند.
در تیر ماه سال ۵۸ نوآورانهترین حکم فقهی درباره مسکن در شورای انقلاب تصویب میشود. پشتوانه حقوقي و فقهی این حکم را شهیدان مطهری و بهشتی که از حمایت کامل امام برخوردار بودند، تضمین می کنند. به موجب این مصوبه، لغو مالکیت تمام اراضی موات شهری کلید میخورد. به پشتوانه این قانون، خانهسازی توسط نهادهای انقلابی و دولتِ موقت برای مردم شتاب بیشتری میگیرد و مشکل زمین که بخش بسیار زیادی از هزینههای ساختوساز مسکن را شامل میشود بهکلی برطرف میشود.
