بسماللَّهالرّحمنالرّحیم
اولاً هفتهی جهاد کشاورزی بر همهی شما کشاورزان عزیز، بلکه بر همهی ملت ایران مبارک باشد. دیدار با زحمتکشان عرصهی کشاورزی – با توجه به اهمیتی که این بخش برای امروز و فردای این کشور دارد – برای من دیدار بااهمیتی است. مطالب خوبی هم بیان شد؛ هم آنچه که این چهار برادر ما، کشاورزان نمونه، گفتند، مطالب شیرین و دلنشینی بود برای من، و انعکاس مجموعهی زیبایی بود از اعتماد به نفس، امید به آینده، تلاش بیوقفه و شجاعانه، در عین توکل به خداوند متعال؛ هم مطالبی که وزیر محترم ذکر کردند، کاملاً مطالب درستی است و نشاندهندهی این است که تشکیلاتِ مسؤول امر کشاورزی، با تدبیر و ملاحظهی جوانب گوناگونِ کار، انشاءاللَّه در صدد است که این مسألهی مهم را در کشور سر و سامان تازهیی بدهد. یک جمله به کشاورزان عرض میکنم، یک جمله به مدیران بخش کشاورزی.
حرف بنده به شما کشاورزان عزیز و به همهی کشاورزان سراسر کشورن زندگی میکنند، زنده بمانند. اگر غذا نباشد، زندگی نیست؛ و شما غذای انسانها را تأمین میکنید؛ لذا عظمت و ارزش این کار یک ارزش طبیعی و شبیه ارزش ذاتی است. امروز کشور ما – که مورد سوءنیت و کینهورزی قلدرهای دنیاست؛ علت این کینهورزی هم این است که این کشور حاضر نیست زیر بار قلدری قلدرها برود – بیش از همیشه به امنیت غذایی احتیاج دارد، تا برای نانش، برای خوراک روزمرهاش، برای روغنش، برای گوشتش محتاج کشورهای دیگر نباشد؛ محتاج کسانی که میتوانند در مقابل این عطیه، شرف او را مطالبه کنند، نباشد؛ امنیت غذایی برای کشور ما خیلی مهم است.