
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، امیرحسین شادمانپور؛ جوانان و مردم ایران همواره گمان میکردند و شاید می کنند که در بدنه و سیستم مدیریت عالی این کشور همیشه سختگیریها و تنگنظریها بیش از آن چیزی است که بروز داده میشود و اگر در جایی و گوشهای اتفاقی رخ میدهد که حاکی از نگاه آزادانهتر و مردمیتر از باورهای آنها است و این تنها نتیجه فشار افکار عمومی و رسانهای و فریادهای کوچه و خیابان است که به بار نشسته است.
شاید بخشی حق با ایشان است و معتقدم بخشی اینطور نیست. ما در دهه چهارم انقلاب اسلامی با افرادی در سیستم های مدیریت کشور مواجهیم که نظام را هزینه سلیقه شخصی خویش می کنند. این که می نویسم نظام را مقصود دارایی های مالی و اقتصادی نیست که البته آن هم هست؛ اما در این چند خط استثنائا کاری با آن بخش داستان ندارم.
