پزشکیان: من در خانه لباس گرم میپوشم. دیگران هم میتوانند چنین کنند. میتوان با کاهش فعالیت گرمایشی ادارات دولتی در انرژی صرفه جویی کرد تا بتوانیم برق و گاز بیشتری به خانههای مردم برسانیم و خاموشیها هم کمتر شود
جوان آنلاین: رئیسجمهور حرف بسیار درستی میزند که میگوید برای رفع ناترازیها اول باید صرفهجویی کرد و بعد دنبال افزایش تولید رفت. این یک حلقه گمشده در اقتصاد انرژی است. یک نگاه به پنجره برخی آپارتمانهای تهران در روزهای برفی ما را با تصویر شگفتآوری روبهرو میکند؛ پنجره باز است و گاهی مردی با زیرپیراهن رکابی به تماشای بارش برف میآید! این یعنی دمای خانه را تا سرحد مرگ گرم کرده و برای رهایی از گرما به بازکردن پنجره متوسل شده است! کاری که بسیاری از ما میکنیم! اگر رمان بلندیهای بادگیر امیلی برونته را خوانده باشید احساس میکنید قهرمانان داستان در خانه با پوشیدن لباس گرم، در سوزاندن هیزم صرفهجویی و حسابوکتاب میکردند. آن رمان داستان دو سده پیش انگلیس است؟! به رمانها و فیلمهای جدیدشان نگاه کنید، باز هم خانه را آنقدر گرم نمیکنند که مجبور باشند رکابی بپوشند و پنجره باز کنند! اگر بخواهید بگویید آنها نفت و گاز ندارند و ما داریم، دیگر بهتر است بحث را ادامه ندهیم، چون این یک حرف ناشیانه است که پاسخی ندارد!
رئیسجمهور در جلسه با مدیران وزارت نیرو و نفت از آغاز نهضت صرفهجویی در کشور گفته و تصریح کر عار نیست! بلکه امریکاییها، انگلیسیها، ژاپنیها و آلمانیها حتی اگر نخواهند هم، مجبورند صرفهجو باشند، حتی اگر درآمد سرانه این کشورها، جزو بیشترین درآمدها در جهان باشد. این رویه جاافتاده را در این قبیل کشورها میشود از توئیتها و پستهای ایرانیانی که به آنجا رفتهاند، بهتر فهمید: یکی از وجوه اشتراک تجربههای ایرانیان خارج از کشور، تنگدستیشان در مصرف انرژی است.
ادبیات غربیها هم قرنهاست درست مصرف کردن را میپرورانند. مثل قهرمانان داستان بلندیهای بادگیر اثر امیلی برونته که حتی در سوزاندن هیزم هم حسابوکتاب خاص خودشان را دارند. این رمان متعلق به حدود ۲ قرن پیش است. در فیلمهای جدید هالیوودی هم بهندرت میتوان بازیگری را یافت که در زمستان با لباس تابستانی در خانه بگردد!
گشتن با لباس تابستانی در چله زمستان یا دوردور با ماشین لاکچری و تکسرنشین در خیابانهای پرترافیک، باید از جامعه ایرانی رخت بربندد تا «نهضت صرفهجویی» به سرانجام برسد. درست است که ایران غنی از منابع معدنی و انرژی است، اما مصرف بیاندازه و بیبهای این منابع، آیندهسوزی است. برای تسریع حرکت در مسیر پیشرفت، باید الگوبرداری کرد. یکی از این الگوها، شیوههای درست مصرف در کشورهایی است که ثروتمندند، اما صرفهجو.
