پزشکیان هم خیلی زود «نمیگذارند»های خود را شروع کرد! «در برق و آب و گاز و بنزین و پول مشکل داریم ولی میگویند دست نزن!» این سنت را اولبار رئیسدولت نهم بلکه بیشتر همو در دولت دهم شروع کرد
جوان آنلاین: پزشکیان هم خیلی زود «نمیگذارند»های خود را شروع کرد! «در برق و آب و گاز و بنزین و پول مشکل داریم ولی میگویند دست نزن!» این سنت را اولبار رئیسدولت نهم بلکه بیشتر همو در دولت دهم شروع کرد. هرچند دولت اصلاحات هم از این بهانه خالی نبود و فقط موضوعش فرق داشت. در دولتهای یازدهم و دوازدهم «نمیگذارند» شد حرف اصلی دولت. خیلی شیک و مجلسی با این بهانه از انجام کار سخت رویگردان بودند و دنبال کار آسان میگشتند. دولت سیزدهم نیز اگرچه سعی میکرد از این سنت نکوهیده دوری کند، اما برخی اعضای دولت در بزنگاههایی مجلس همسو را هم به همین اتهام که «نمیگذارد» مینواختند. حالا پزشکیان با آنهمه «کارشناس» که در اطراف خود جمع کرده دوباره به همین سنت نکوهیده بازگشت. نکته مخرب و غیرسازنده این بهانهگیری آنجاست که ذهن مخاطب درباره این نمیگذارندها به هر سمتی میرود الا آنجا که باید! مثلاً ممکن است یک مصوبه قانونی «نگذارد» چیزی گران شود، اما وقتی رئیسجمهور مستقیماً و شفاف نمیگوید که چه کسی به او اجازه نمیدهد برق را گران کند (با اینکه کرد) یا بنزین را گران کند (با اینکه میخواهد بکند و معاون اجرایی او نیز دیروز رجز مفصلی در اینبایت فعلی برای ما پیش نمیآمد. نهجالبلاغه هم زبان علمی دارد و هم اعتقادی.
انتقاد از انفعال داشجویان در قبال جنایات رژیم صهیونی
دکتر پزشکیان با قرائت چند فراز از نهجالبلاغه ابتدا تعریضی به سکوت و بیتفاوتی دانشگاههای کشور در قبال جنایات رژیم صهیونیستی علیه ملت بیدفاع غزه زد و تصریح کرد: «برای من خیلی محل سؤال بود که چرا در دانشگاههای امریکا و اروپا نسبت به بیعدالتی و جنایت و کشتار صهیونیستها در فلسطین و غزه فریاد بلند شد، اما در دانشگاههای ما آنگونه که باید اعتراضی را شاهد نبودیم. فرض کنید ما بد هستیم، ولی اینکه در یک جایی یک عده جانی و افرادی که دم از حقوق بشر و انسانیت و آزادی میزنند، زن و بچه و پیر و جوان را بمباران میکنند، آیا نباید به آن اعتراض کنیم؟ شما دانشجویان باید همیشه در جهت حق و پشت مظلومین بایستید. همه شاهد بودیم که در امریکا، انگلستان، کانادا و برخی کشورهای دیگر در برابر ظلم به مردم فلسطین و غزه ایستادند؛ این انتظاری است که از دانشجو میرود؛ پشت سرش شمایید و ماییم و این مملکت.»