انقلاب اسلامی از حیث وفاداری به آرمانهای اولیه خود و برخورداری از حمایت گرم هواداران خود یک استثنا به حساب میآید.
جوان آنلاین: سعدالله زارعی طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: انقلاب اسلامی ایران در آستان چهل و ششمین سالگرد خود ایستاده است، هنوز غرب در مواجهه با این انقلاب و نظام برآمده از آن، از واژه «دشمن» استفاده میکند. هنوز رئیسجمهور آمریکا ـ دونالد ترامپ ـ پس از گذشت دوازده دوره انتخاب رئیسجمهور در آمریکا میگوید «ایران یک مشکل فوری و خطرناک است». هنوز پس از ۴۶ سال، رؤسای اتحادیه اروپا، ایران را یک «تهدید امنیتی نزدیک» میخوانند و رئیس سیاست خارجی این اتحادیه در دیدار با یک دیپلمات ارشد ایرانی میگوید «ما ـ اروپا و آمریکا ـ نمیتوانیم سیاست خارجی شما را تحمل کنیم» و «روابط خارجی شما، کفه جنگ اوکراین را به ضرر ما سنگین کرده است.» این قلم در مقام ارزیابی این سخنان نیست اما واضح است که انقلاب ایران بعد از ۴۶ سال تغییری نکرده و ادامه پیدا کرده است. حالا شما ۴۶ سال پس از انقلابهای فرانسه و روسیه را با امروز انقلاب اسلامی مقایسه کنید تا معلوم شود ارزش این ایستادگی مردم و نظام برآمده از آنان بر مواضع خود چقدر است.
انقلاب فرانسه که از جهت سرایت به کشورهای دیگر و شروع دورهای تازه در نظامات سیاسی، «انقلاب کبیر» خوانده شده، در سال ۱۷۸۹ میلادی ـ یعنی ۲۳۶ سال پیش و در سالهای پایانی حکومت سلسله افشاریه یرپا گذاشتن اصول انقلاب چپگرای کارگری از سوی وی، به پایان رسید. استالین تا سال ۱۹۵۳ یعنی بهمدت ۳۰ سال حکمروای مطلق کشوری بود که آن را کشور شوراها و شوروی میخواندند! در دوره او، میلیونها کارگر به اردوگاههای کار اجباری گسیل شده و اکثر آنها در حین کار جان خود را از دست دادند. پس لازم نیست بپرسیم انقلاب روسیه در سال ۱۹۶۳ یعنی ۴۶ سال بعد از پیروزی چه وضعی پیدا کرده است. در این زمان «نیکیتا خروشچف» اداره کشور برآمده از انقلاب اکتبر را در دست دارد و این در حالی بود که او توانایی جسمی و ذهنی لازم را برای اداره شوروی نداشت. انقلاب ضدامپریالیستی شوروی با مرگ اولین رهبر آن در سال ۱۹۲۳ به یک امپریالیسم تمامقد که استثمار در داخل و تهاجم به منابع ملتها در خارج را دنبال میکرد، تبدیل گردید. از اینرو پس از گذشت یک دوره خیلی کوتاه، بحث از انقلاب فرانسه و نیز بحث از انقلاب روسیه برای مردم جاذبهای نداشت و عمدتاً در قالب مراسم رسمی انجام میشد و رژه نظامی، مهمترین کاری بود که در سالگرد این انقلابها به نمایش درمیآمد.