اجارهنشینی همیشه سخت نبود؛ روزگاری هم بود که اجارهنشینی برای مستأجر «بهمراتب هم از خانه شخصی داشتن برایش راحتتر بود»! این روایتی از اجارهنشینی است در روزگاری که مردم اعتقاد داشتند: «خانه پُر از دشمن باشد، خالی نباشد».
به گزارش همشهری آنلاین، «جعفر شهری» در کتاب «تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم» درباره اجارهنشینی روایتهای مفصلی دارد از سالهایی که تهران ۱۰ هزار خانه مسکونی داشت و یکسوم جمعیتش مستأجر بودند و در اتاقهای دورتادور حیاطهای بزرگ خانههای قدیمی زندگی میکردند و در هر خانه بیش از ۱۵ نفر سکونت داشتند.