«توسعه
صادرات غیرنفتی» و «کاهش وابستگی به پول نفت» که در اغلب اسناد بالادستی
کشور مکرراً مورد تاکید قرار گرفته منوط به تقویت و توجه جدی به بخش تولید
است. در این میان «بازار» نقش مهم و حیاتی در توسعه و توانمندسازی تولید بر
عهده دارد که البته تنها کشورهایی میتوانند از این مزیت ارزشمند استفاده
کنند که بتوانند هماهنگی مؤثری بین بخشهای تجاری و تولیدی ایجاد نمایند.
تجربه گذشته کشور نشان میدهد که بخش بازرگانی بخصوص در دورههایی که وزارت
بازرگانی از وزارت صنعت جدا بوده، بهواسطه واردات بیرویه باعث تضعیف و
حتی تعطیلی واحدهای تولیدی شده است. چرا که وزارت بازرگانی صرفاً دغدغه
تأمین کالا و تنظیم بازار را داشته که این امر عموماً از طریق واردات انجام
گرفتهاست. بنابراین تقویت و توانمندی تولید مستلزم آن است که سیاستهای
تجاری در خدمت تقویت تولید قرار گیرد، بنابراین سیاستگذاریهای این دو بخش
نمیتواند در دو وزارتخانه مجزا انجام شود. البته هم اکنون سازماندهی این
دو بخش در قالب یک وزارتخانه و پیشبینی اختیارات کافی برای آن، صرفا شرط
لازم را برای توسعه بخش تولید فراهم کرده است.
چرا نباید بازرگانی از وزارت صنعت تفکیک شود؟
لزوم اتخاذ سیاستهای صنعتی و بازرگانی یکپارچه، عمده دلیل ادغام دو وزارتخانه «بازرگانی» و «صنایع و معادن» به حساب میآید. بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب(مدظله) در مورد ابهام ایشان پیرامون ادغام، موجب شد تا بار دیگر طرح انتزاع وظایف بخش تجارت از وزارت صمت در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شود.
لزوم اتخاذ سیاستهای صنعتی و بازرگانی یکپارچه، عمده دلیل ادغام دو وزارتخانه «بازرگانی» و «صنایع و معادن» به حساب میآید. بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب(مدظله) در مورد ابهام ایشان پیرامون ادغام، موجب شد تا بار دیگر طرح انتزاع وظایف بخش تجارت از وزارت صمت در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شود.
