نمایش جبری تحقیر زلنسکی که از سوی کاخ سفید به خوبی طراحی شده بود، هدفی بالاتر از اوکراین را دنبال میکرد. زلنسکی، قربانی دوستی با امریکا، یک استعاره بود برای نتیجه مناسبات دیپلماتیک در برابر تقاضاها و زیادهخواهیهای این کشور. به معنایی کاخ سفید کوشید هژمونیک خود را به سیاستمداران جهان گوشزد کند و اخطار دهد اگر در چارچوب فرامین امریکا قرار نگیرید، به سرنوشتی چنین حقارتبار دچار خواهید شد.
جوان آنلاین: سالهاست برخی در داخل کشور به این حدس آزمودهشده که داشتن مناسبات یا نشان دادن حسننیت به امریکا، راه را برای بهترشدن وضعیت معیشتی بیشتر میکند، اصرار دارند و نسبت به وقایعی که به طور مستقیم و محسوس به آن مرتبطند، بیتفاوت هستند یا توجیهی بر آن وارد میکنند.
نمایش جبری تحقیر زلنسکی که از سوی کاخ سفید به خوبی طراحی شده بود، هدفی بالاتر از اوکراین را دنبال میکرد. زلنسکی، قربانی دوستی با امریکا، یک استعاره بود برای نتیجه مناسبات دیپلماتیک در برابر تقاضاها و زیادهخواهیهای این کشور. به معنایی کاخ سفید کوشید هژمونیک خود را به سیاستمداران جهان گوشزد کند و اخطار دهد اگر در چارچوب فرامین امریکا قرار نگیرید، به سرنوشتی چنین حقارتبار دچار خواهید شد.
حقارت امروز اوکراین دقیقاً همان چشماندازی بود که رهبری در ابتدای آغاز جنگ به آن اشاره کردند و گفتند که اوکراین قربانی سیاست بحرانسازی امریکا برای کسب منافع است. ایشان در ادامه به «سراب بودن پشتیبانی قدرتهای غربی از کشورها و دولتهای دستنشانده خود» تأکید داشتند.
با وجود آنکه شفافیت انکارنشدنی در جدال لفظی ترامپ و زلنسکی موجود بود، اما مدافعان برجام و غربگرایان برای فرافکنی از عبرت آشکار در این جدال لفظی و تسهیل مذاکره با امریکا چندین دستورالعمل را پیش گرفتند، نخست آنکه این «امریکای ترامپ» است که اوکراین را به این وضعیت رسانده و دوم هم اصرار بر «قهرمانسازی» از زلنسکی دارند.