واقعیت این است که آمریکا به فشل کردن اقتصادی ایران چشم دوخته و اگر صحبت از بحث نظامی میکند، برای تشدید نوسانات ارزی و تداوم فضای عدم اطمینان در حوزه اقتصادی ایران است.
جوان آنلاین: سعدالله زارعی طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: دوره فعلی ریاستجمهوری «دونالد ترامپ» از هر حیث تکرار دوره اول ریاستجمهوری اوست اما تیم اطراف او و پارهای رسانههای خارجی مرتبط یا همگرا با تیم او و نیز عدهای در ایران وانمود میکنند دنیا با ترامپ جدیدی مواجه شده است. خود ترامپ برای اهدافی که در سطح داخلی آمریکا و در سطح خارجی دنبال میکند به چنین تصویری به شدت احتیاج دارد.
تصویر مورد نیاز او این است که دنیا با یک رئیسجمهور همواره شگفتیساز و غیرقابل پیشبینی مواجه است، پس به نفع دیگران است که در مقابل او قرار نگیرند. خود او ۱۰ فروردین / ۲۹ مارس در مصاحبه با فاکسنیوز گفت «من به تازگی نامهای برای مسئولان ایران فرستادم و در آن نوشتم که باید یک تصمیم مشخص بگیرند، یا این طرف یا آن طرف».
اگر پنج سال به عقب برگردیم، به زمانی که ترامپ از برجام خارج شد، با همین ادبیات مواجه میشویم، آن زمان هم او گفت ایران باید به توافق بزرگ با آمریکا تن دهد و من منتظر پاسخ مقامات جمهوری اسلامی هستم و مرتب وعده میداد که ایران امروز میآید، فردا میآید و زمانی که در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۰ به رقیب پیر خود از حزب دموکرات باخت مدعی شد که ایران آماده بود تا به توافق بزرگ با من تن دهد اما سیاستهای آسانگیر جو بایدن همه چیز را به هم ریخت.
ابزار دونالد ترامپ برای پیگیری سیاستهای خود در آن زمان هم مثل امروز دو چیز بود؛ «فشار حداکثری» و «تهدید به اقدام نظامی». اما واقعیت این است که در همان زمان همه محافل سیاسی به ترامپ گفتند فشار حداکثری، ایران را به پذیرش خواستههای او وادار نمیکند.