گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، علیاکبر قلیپور؛ در تاریخ هر ملت، فراز و نشیبهای بسیاری وجود دارد که تعیین کننده سرنوشت و سازنده فرهنگ آن ملت است. برای پایداری آن حاکمیت، همکاری و مشارکت مردم ضروری است. وحدت و تفرقه همواره در قوانین طبیعی نقطه مقابل هم بوده است. با نگاه اجمالی به سیره و روش پیامبر اسلام و امامان، خواهیم دید که وحدت و انسجام، همواره تحت هر شرایطی در راس توجه این بزرگواران بوده است، که در تاریخ اسلام مشاهده میکنید. امیر المومنین علی (ع) خطاب به یاران خود میفرمایند: که حاضرند ۱۰ نفر از یاران خود را با تنها یک نفر از یاران معاویه مبادله کنند و زمانی که علت را از امام جویا شدند ایشان فرمودند: سربازان معاویه در موضع باطل خود ثابت قدم بوده و متحد هستند، ولی شما که بر حق هستید با هم اختلاف نظر داشته و متفرق شدهاید.
اتحاد، حلقه گمشده جامعهناپذیر است و اساسا بدون مشارکت عمومی و مردمی، امکان پیشرفت یک کشور نیست. یک حاکمیت اسلامی در سیاستگذاریهای خود باید تنها مصالح امت را به طور همگانی و بدون تبعیض در نظر بگیرد. اتحاد و اعتماد مردم به دولت زمانی اتفاق میافتد که دولت در برابر ملت وظیفه و تعهد خود را انجام داده باشد و حق ملت از سوی دولت ضایع نشود و برعکس. امام علی (ع) در خطبه ۳۴ نهجالبلاغه در رابطه با حقوق متقابل امام و امت (حکومت و مردم) میفرمایند:ای مردم، همانگونه که من بر شما حقی دارم شما هم نیز بر من حقی دارید. حق شما بر من آن است که همواره در رهنمودهای خالصانه نسبت به شما بکوشم و، اما حق من بر شما آن است که در پیمان خود نسبت به، ولی امر وفادار باشید.
پس در همین راستا اتحاد میان دولت و ملت یکی از اصلیترین نیازهای کشور برای پیشرفت است. اما این را هم در نظر داشته باشیم که نهضتهای همچون مشروطیت، تنباکو و ملی شدن صنعت نفت آیینهای تمام نما از اتحاد و انسجام مردم بر ظلم و ستم یک حاکمیت است. پس برای ایجاد یک کشور متحد و پیشرفته باید هماهنگی و اتحاد میان مردم و حاکمیت برقرار باشد و با یاری خداوند شاهد یکپارچگی امت اسلامی در کشور باشیم.