اصالت نگاه کارشناسی در تبیین فرایند مذاکرات کنونی بین ایران و امریکا سبب میشود کشور از هر نوع آسیبی مصون نگه داشته شود و انتظاراتش در حد معقول و منطقی باقی بماند.
جوان آنلاین: در گرماگرم مذاکرات، رسانهها و صاحبنظران داخلی مجال یافتند با ارزیابیهای خود از تحولات و رویدادهای پیرامون مذاکرات، نتیجه آن را محک زنند. در این میان واقعبینی و پرهیز از هر گونه افراط و تفریط در مورد وقایع موجود و احتمالاتی که در آینده با آن مواجه خواهیم شد، بسیار ارزشمند است و چشمانداز واقعبینانهای را در اختیار جامعه قرار میدهد.
اصالت نگاه کارشناسی در تبیین فرایند مذاکرات کنونی بین ایران و امریکا سبب میشود کشور از هر نوع آسیبی مصون نگه داشته شود و انتظاراتش در حد معقول و منطقی باقی بماند. انتظار میرود این رویکرد عقلایی، جامعه را از هر گونه سیاستزدگی و دوگانگی دور کند و در نتیجه تیم مذاکرهکننده را از هر نوع تشویش خاطری مراقبت کند، بنابراین میتوان گفت امروزه جامعه نیازمند همگرایی نخبگان و مسئولان سیاسی در بیان واقعیت مذاکره و پرهیز از بزرگنماییهای سودجویانه است. همان طور که رهبر معظم انقلاب تأکید داشتند: «به گفتوگوها نه خیلی خوشبین و نه خیلی بدبین هستیم.»
حمایت واقعگرایانه از مذاکرات
اعتباری که تیم مذاکرهکننده از حمایت داخلی دریافت میکند به پارامترهای متفاوتی وابسته است. نخست دوقطبیسازی وجود دارد، پمپاژ خیالبافی و رؤیافروشی در رسانههای مدعی اصلاحات است؛ امری که بر جامعه اثر منفی میگذارد، افزایش توقعات غیرواقعی از مذاکره است. متصدیان این موضوع، به طور غیرشفاف تلاش میکنند نتیجه اغراقگونه از بُرد مذاکره ترسیم کنند و در نهایت، جامعه را در یک التهاب و انتظار نگه دارند، از این رو اگر مذاکرات از سوی امریکا به بنبست برسد و انتظارات مردم برآورده نشود، جامعه یک شوک بزرگ سیاسی و اقتصادی را تجربه میکند. در حالی که قیمت ارز به مذاکرات گره زده شده و بازار در حال شرطی شدن است، اگر مذاکرات ثمربخش نباشد، همچون ماجرای بیرون آمدن ترامپ از برجام، قیمت ارز جهش پیدا کرده و تورم به طور تصاعدی گریبانگیر اقتصاد میشود. از طرفی، مناقشات سیاسی تشدید میشود و درگیری بین موافقان مذاکره و منتقدان افزایش پیدا میکند. این دو در کنار همدیگر، انسجام ملی را هدف قرار میدهد و تهدیدات امریکا را علیه ایران کارسازتر میکند.