سایه «تجربه بدعهدی» روی سر مذاکرات

به کارگیری سیاست فشار حداکثری و تراکم تحریم‌های جدید علیه ایران از آغاز مذاکره، این موضوع را به ذهن متبادر می‌سازد که یا امریکا برای برداشتن تحریم‌ها اراده‌ای ندارد یا خواهان امتیازات بیشتری با وارد کردن فشار هر چه بیشتر بر ایران است

تاریخ انتشار: ۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ – ۰۱:۲۰

به کارگیری سیاست فشار حداکثری و تراکم تحریم‌های جدید علیه ایران از آغاز مذاکره، این موضوع را به ذهن متبادر می‌سازد که یا امریکا برای برداشتن تحریم‌ها اراده‌ای ندارد یا خواهان امتیازات بیشتری با وارد کردن فشار هر چه بیشتر بر ایران است

جوان آنلاین: مذاکرات بین ایران و امریکا استمرار دارد، اما رفتار ضدونقیض و سراسر ترفند تیم امریکایی با پس‌زمینه سابقه بدعهدی‌های امریکا، اعتماد را از میز مذاکره سلب و چشم‌انداز آن را دچار تردید کرده است. 
به کارگیری سیاست فشار حداکثری و تراکم تحریم‌های جدید علیه ایران از آغاز مذاکره، این موضوع را به ذهن متبادر می‌سازد که یا امریکا برای برداشتن تحریم‌ها اراده‌ای ندارد یا خواهان امتیازات بیشتری با وارد کردن فشار هر چه بیشتر بر ایران است. علاوه بر آن، امریکا منطبق بر تئوری مرد دیوانه ترامپ در جست‌وجوی ایجاد شرایطی است که امکان رخداد هر اتفاقی را مهیا و محاسبات را دچار آشوب کند. اعمال حداقل چهار بسته تحریمی از آغاز مذاکرات، تهدیدات فرانسه به فعال‌سازی مکانیسم ماشه و هشدار امریکا به تحریم‌های ثانویه علیه خریداران نفت ایران به ویژه شرکت‌های چینی نشان می‌دهد امریکا با همکاری اروپا به پیشبرد سیاست‌هایش علیه ایران سرعت بخشیده و حقوق اولیه و مشروع ایران را نادیده می‌گیرد. اخطار‌های وزارت خارجه ایران به کاخ سفید هم به همین دلیل است. 
 لزوم پیش‌بینی‌های منطبق بر شرایطدر این راستا، اقدامات پیشگیرانه‌ای که تداوم روند مذاکرات را تضمین می‌کند، کسب تضامینی است که امکان نقض عهد و خلف‌وعده را از طرف امریکایی سلب کند، همچنین اعلام وصول هزینه‌های نقض تعهدات امریکا در قبال برجام به عنوان شرط نقطه شروع حرکت، طرف امریکایی را راستی‌آزمایی می‌کند و اراده آن را برای تداوم مذاکرات خواهد سنجید، اما نکته‌ای هم که باید از آن پرهیز داشت، عدم‌بازی در زمین دشمن و عدم‌نمایش چهره ضعیف از ایران به دلیل تحریم‌هاست. در واقع، مسئولان و اعضای تیم مذاکرات نباید «اعمال تحریم» را برای کشور مؤثر جلوه دهند و آن را به عنوان نقطه قوتی برای طرف امریکایی مطرح کنند. در این میان البته نمایش توانمندی‌های نظامی و تقویت میدان به عنوان بازوی موازنه‌ساز تهدیدات امریکا و رژیم‌صهیونیستی نقطه قوتی را در دیپلماسی مذاکرات ایجاد می‌کند و پشتوانه مهمی برای پبشبرد آن محسوب می‌شود.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *