به گزارش بولتن نیوز،قانون
حمایت از سرمایهگذار خارجی باید بستر مناسب سرمایهگذاری خارجی را نشان
دهد و تدوین آن با هدف جذب سرمایه های مورد نیاز کشور متناسب با اهداف دراز
مدت صورت گیرد. در این یادداشت صرفا قانون حمایت از سرمایه گذار خارجی و
کارکرد آن برای جذب سرمایهگذار خارجی مطلوب در کشور مورد بررسی قرار گرفته
است که آیا قانون فعلی توانایی جذب سرمایهگذار خارجی در صنایع با ارزش
افزوده بالا را دارد؟ آیا میتوان انتظار داشت که انتقال فناوری در بستر
سرمایهگذار خارجی شکل بگیرد؟ چگونه از بخشهای صنعتی کشور در مقابل
سرمایهگذار خارجی محافظت کنیم؟ آیا به دنبال صادرات در سرمایهگذاری خارجی
هستیم؟ و دهها سوال دیگر که میتوان در تبیین هدف از جذب سرمایهگذار
خارجی مطرح نمود. برای پاسخ به این سوالات، علاوه بر بررسی قانون فعلی،
مقایسهای با مجموعه قانونهای مرتبط با فعالیت شرکتهای خارجی و سرمایه
گذاری خارجی در کشور چین که یکی از کشورهای موفق در جذب سرمایهگذار خارجی
محسوب میشود، صورت گرفته است. چین در سال ۲۰۱۴ توانسته است ۱۲۰ میلیارد
دلار سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) جذب کند. که فرایند قانونی این کشور
با توجه به رویکرد دولت مردان آن در ایجاد برندهای ملی در کنار استفاده
بهینه از سرمایهگذاری خارجی، میتواند الگوی مناسب برای کشور باشد.