28 / 04 /1404
به گزارش آنا، در پژوهشی که به تازگی توسط محققان دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، به سرپرستی عدالرضا کرباسی، استاد گروه مهندسی محیط زیست، با همکاری تورج نصرآبادی، دانشیار گروه مدیریت محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران صورت گرفته است، گام مؤثری در شناخت فرایندهای مصبی در کشور برداشته شده است.
عبدالرضا کرباسی، سرپرست گروه تحقیقاتی، با اشاره به اینکه این مطالعه به بررسی نقش پتانسیل اکسیداسیون-کاهش (ORP) و شوری در فرایند فلکولاسیون(لختهسازی) و رفتار فلزات سنگین در مصب رودخانه پلرود و دریای خزر پرداخته است، اظهار داشت: فلکولاسیون به عنوان یک مکانیسم طبیعی خودپالایی، نقش مهمی در حذف فلزات از آب و انتقال آنها به رسوبات دارد و پژوهش حاضر با شبیهسازی شرایط مصبی در آزمایشگاه، تأثیر ORP و شوری را بر فلکولاسیون فلزات سرب (Pb)، روی (Zn)، نیکل (Ni)، مس (Cu) و منگنز (Mn) بررسی کرده است.
استاد علمی گروه مهندسی محیط زیست افزود: نتایج نشان داد که در شرایط نرمال، Zn با نرخ فلکولاسیون ۵۱.۳ درصد بیشترین و Pb با نرخ ۲.۵ درصد کمترین میزان حذف را دارند. افزایش ORP منجر به تغییرات قابل توجهی در رفتار فلزات شد، به طوری که نرخ فلکولاسیون Pb، Mn و Ni به ترتیب ۲۱.۶، ۱۱.۳ و ۸.۸ درصد افزایش یافت، در حالی که Zn و Cu کاهشی به ترتیب ۴.۱ و ۲.۴ درصد را تجربه کردند.
وی با بیان اینکه این تفاوتها نشان میدهد که شوری و ORP تأثیر متقابلی بر فرایند فلکولاسیون دارند و رفتار هر فلز به ویژگیهای شیمیایی آن وابسته است، گفت: تحرک فلزات در رسوبات نیز تحت تأثیر ORP و pH قرار گرفت. افزایش ORP یا کاهش pH باعث افزایش تحرک فلزات شد و ترتیب تحرک به صورت Mn > Ni > Zn > Pb > Cu مشاهده شد.
