29 / 04 /1404
به گزارش خبرگزاری آنا، شهید دکتر محمدمهدی طهرانچی تنها یک دانشمند نبود؛ او استاد اخلاق و عالِمی دغدغهمند بود که باور داشت نصرت ائمه(ع) و اعتقاد به امامت و مهدویت، نشانه بارز تشیع است. در نگاه این دانشمند فرزانه، دین و علم نه دو مسیر جدا، بلکه مکمل و در تعامل با یکدیگر بود؛ چنانکه میگفت، مسلمان واقعی کسی است که این دو را بهصورت همافزا در زندگی فردی و اجتماعی خود جاری سازد.
در منظومه فکری و سیره مدیریتی شهید طهرانچی، باور به امامت و مهدویت صرفاً به عرصه دینداری محدود نمیشد؛ بلکه در تمام ساحتهای زیست انسانی، از جمله دانشگاه و فعالیتهای علمی و فرهنگی نیز جاری بود. او معتقد بود موضوع امامت و مهدویت نهتنها یک دغدغه دینی، بلکه موضوعی فرهنگی، تمدنی و اثرگذار در شکلگیری سبک زندگی انسان منتظر است.
همین باور ژرف بود که شهید طهرانچی را بر آن داشت تا برای نخستینبار در دانشگاه آزاد اسلامی، نهادی را با عنوان «مؤسسه امامت و مهدویت» پایهگذاری کند؛ او برگزاری جشنوارهای با همین عنوان را افتخاری بزرگ برای دانشگاه آزاد اسلامی میدانست؛ نهادی که خود در مسیر تعالی علمی و فرهنگی آن گام برمیداشت.
