گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمدرضا اثنی عشری؛ علی لاریجانی از شبیهترین سیاستمداران به حسن روحانی است کسی که در سالهای حضور دولت اصلاحات در صدا و سیما خط مقدم ستیز با روزنامههای زنجیرهای و دولت اصلاحات را ایجاد کرده بود و نقش بسیار مهمی در افشای رسوایی کنفرانس برلین داشت.
علی لاریجانی با ورود به انتخابات سال ۸۴ که کاندیدای رسمی جناح اصولگرا بود شکست سختی خورد و در جایگاه ششم از میان هفت نفرقرار گرفت وی دو سال بعد با ورود به مجلس هشتم و کسب کرسی ریاست مجلس تلاش خود را در ضدیت با احمدی نژاد قرار داد و در مجلس نهم هم این رویه تقابل با دولت را تا پایان دولت دهم ادامه داد، اما با حضور حسن روحانی در ریاست جمهوری علی لاریجانی اصولگراترین مجلس بعد از انقلاب را چنان ماهرانه در همگرایی با دولت قه همین دلیل در افکار عمومی با محبوبیت بسیار پایینی مواجه است که این پاشنه آشیل باعث شده که احزاب اصلاح طلب در حمایت و جمعبندی نهایی بر او تعلل بورزند و اصولگرایان سنتی نیز به دلیل مخالفت جدی بدنه حزب اللهی با لاریجانی و داشتن نگاهی همانند روحانی به او و محبوبیت پایین لاریجانی در نظرسنجیها هنوز نتوانستهاند ریسک اعلام او به عنوان کاندیدای مورد حمایت خود را اعلام کنند چرا که در صورت حمایت و رای نیاوردن او هم از طریق بدنه به طور کامل پس زده میشوند و هم به قدرت دست نیافتهاند.
توافقنامه ایران و چین شاید مهمترین برگ برنده لاریجانی برای احیای خودش در افکار عمومی بود چرا که هم میتوانست نماینده گفتمان سیاست خارجی در زمان منتهی به انتخابات بشود و هم خود را ناجی ایران، اما اینبار از دریچه شرق نشان بدهد. اما از قضا سرکنگبین صفرا فزود و با سکوت صدا و سیما و رسانههای اصولگرا و اصلاح طلب پیرامون نقش او و تعطیل بودن روزنامهها در ایام عید باعث شد که نقش لاریجانی در این قضیه مطرح نشود و از طرفی با جو منفیای که توسط رسانههای فارسی زبان علیه این موافقت نامه ایجاد شد آخرین امیدها به احیای لاریجانی از بین رفت.