لایحه مقابله با اخبار خلاف واقع، در اصل یک چیز عادی و قانونی در همه جای جهان است. اگر کسی بدون استدلالآوری درست به آن اعتراض کند، گویا بنای «خلاف واقع گفتن» دارد! پس اگر در برخی مفاهیم آن مثل گستره خلاف واقع، تردیدهایی هست باید برای تقویت آن اقدام شود نه پاککردن صورت مسئله.
جوان آنلاین: همان طور که انتظار میرفت، تصویب دوفوریت «لایحه مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» در مجلس شورای اسلامی با واکنشهای گسترده و تند جریانهای اصلاحطلبی و بخشهایی از حامیان دولت مواجه شد. خروش آنها علیه قانون دیرهنگام و لازمالاجرا، انگاره خطر تهدید منافع مستبدان رسانه را در فضای سیاسی طنینانداز کرد. آنها حتی یک گام بالاتر رفتند و با فشار بر رئیسجمهور، خواستار استرداد این قانون شدند. به عنوان نمونه، جبهه اصلاحات طی بیانیهای شدیداللحن تصویب این لایحه را عامل گسترش روایتهای مجعول و افتادن در مسیر خطرناکی که در آن امنیت، جایگزین حقوق میشود، دانست، حتی برخی به طور ناشیانهای به وجود اخبار دروغ مشروعیت دادند و نوشتند اگر دولتی با یک خبر کذب دچار اختلال میشود، مشکل از ظرفیت محدود آن است!
این حجم از غوغاسازی در مورد محتوای خلاف واقع به دلیل نبود چارچوب قانونی منسجم و سیاسی شدن مفهوم اخبار جعلی است. ماهیت اخبار جعلی، از جمله مواردی است که نمیتوان با آن سلیقهای رفتار کرد، ولی ایویش افکار عمومی و ضربه به کشور و نهادهای حاکمیتی با اسم رمز «انتقاد» کردهاند.
رسانههای اصلاحطلبی نشان دادهاند حاضرند به هر بهایی رویکردی تخریبی را علیه ارکان نظام دنبال کنند تا به این ترتیب بر شکافهای ذهنی ایجاد شده، بایستند و بهرهبرداریهای سیاسی خود را انجام دهند.
تصویب چنین قوانینی آنها را مجبور خواهد کرد به مسیر عادی رسالت رسانهای بازگردند یا رویکرد خود علیه نظام را تغییر جهت دهند. برنتابیدن بر این هزینه گزاف که خطر از دست رفتن جایگاه رسانهای آنها را به دنبال دارد، سبب بروز واکنشهای شدید و تند آنها شده است، از طرفی آنها سالها با تئوریزه کردن آزادی بیان به نفع خود، به جریان سیاسیشان حق هر گونه تأویل و تفسیر با محتوای تضعیف اعتماد عمومی به کشور و دامن زدن به تشویش افکار عمومی میدهند. با وجود چنین ادعایی، اما در مقابل هر تفکر یا اظهارنظری که آنها را مورد نقد قرار دهد، میخروشند و به آن انگ میزنند.