جولانی که جنایات و آدمکشیهایش همچنان تهدیدی جدی برای جامعه جهانی به شمار میآید، این روزها با تیپ اتوکشی چنان آداب دیپلماتیک را در خانه پدری رعایت میکند که گویی دستش تا به حال سلاحی را لمس نکرده است
جولانی که جنایات و آدمکشیهایش همچنان تهدیدی جدی برای جامعه جهانی به شمار میآید، این روزها با تیپ اتوکشی چنان آداب دیپلماتیک را در خانه پدری رعایت میکند که گویی دستش تا به حال سلاحی را لمس نکرده است؛ تصویری جعلی با سفارش امریکا که البته نمیتواند سوابق ددمنشانه این گروه تروریستی را نه از ذهن مردم منطقه که از ذهن مردم جهان پاک کند. دیدار جولانی با ترامپ در کاخ سفید، به منزله تکمیل پازل تروریسم در منطقه بود. فارغ از تاریخچه سرشار از جنگ و جنایات امریکا، امروزه نقش این کشور در منطقه، چیزی جز رهبری جریان تروریسم نیست، همانطور که ترامپ طی هفته گذشته به عاملیت و فرماندهی جنگ تروریستی رژیمصهیونیستی علیه ایران اعتراف کرد و بارها هم از موضع حمایتگرایانه و تأمینکنندهاش در نسلکشی غزه دفاع کرده است. در واقع، جولانی مولد سیاستهای کهنه امریکا در گسترش خشونت و جنایات در منطقه، نه یک بازیگر مستقل که یک ربات دستساز برای ادامه تجاوزات و سیاستهای نفوذ سیستماتیک در منطقه است.
گرچه جولانی و همقطارانش در برههای از زمان از سوی امریکا تبدیل به تروریست شدند تا بهانهای برای حمله، اشغالگری و غارت ثروت سوریه باشند، اما وقتی کارکردشان باید در مقابله با، حسنی مبارک و صدام حسین پس از آنکه دیگر مصرفی برای سیاستهای کاخسفید نداشتند، به بدترین شکل ممکن از صحنه سیاست و حیات حذف شدند. مثلاً صدام حسین سرانجام در یک مخفیگاه زیرزمینی به دام نیروهای امریکایی افتاد و سپس اعدام شد. جولانی هم تا زمانی که توانایی حفظ و توسعه منافع و تقویت موضع ضدمقاومتی امریکا و رژیمصهیونیستی را دارا باشد، بر مسند حکومت تسخیری دوام دارد و با تغییر شرایط، سرنوشت او نیز مانند دیگر حاکمان دستنشانده خواهد شد. ورود از در پشتی کاخ سفید و نشستن تسلیموار جولانی در برابر ترامپ، هشداری آشکار بود که قاعده بازی را مشخص میکرد: نوکری زمانی دوام دارد که زعامت و کیاست امریکا برقرار باشد.
اکنون حاکمیت متزلزل جولانی در بستر سکوت استراتژیک جبهه مقاومت موجودیت پیدا کرده است و اگر دوباره جبهههای مردمی مقاومت علیه تروریسم صفکشی کنند، ثبات نخواهد داشت. این موضوع ممکن است در شرایط کنونی، دور از دسترس تلقی شود ولی تاریخچه رویش جبهههای مقاومت تحت دشوارترین شرایط و هجمههای دشمنان اثبات میکند این باور دستیافتنی خواهد بود.