مسئولیت‌گریزی در برابر واقعیت‌ها؛ پیرامون اظهارات آقای روحانی درباره مهاجران افغانستانی

واقعیت آن است که حدود ۲/۵ میلیون اتباع افغانستانی در شش ماهه پایانی دولت دوازدهم وارد ایران شدند. اینکه امروز، همان دولت مدعی مدیریت صحیح مرز‌ها شود و انگشت اتهام به سوی دیگران بگیرد، تناقض آشکاری است که افکار عمومی نیز آن را درک می‌کند.

تاریخ انتشار: ۱۸ آذر ۱۴۰۴ – ۱۹:۰۷

واقعیت آن است که حدود ۲/۵ میلیون اتباع افغانستانی در شش ماهه پایانی دولت دوازدهم وارد ایران شدند. اینکه امروز، همان دولت مدعی مدیریت صحیح مرز‌ها شود و انگشت اتهام به سوی دیگران بگیرد، تناقض آشکاری است که افکار عمومی نیز آن را درک می‌کند.

جوان آنلاین:در روز‌های گذشته سخنان آقای حسن روحانی (رئیس جمهور دوره‌های یازدهم و دوازدهم) درباره «ورود بی حساب و کتاب میلیون‌ها تبعه خارجی» به کشور، بار دیگر موضوع مهاجرت و مسئولیت دولت‌ها را به سطح افکار عمومی بازگرداند. ایشان تلویحاً ادعا کرده‌اند که این موج گسترده در «دولت دیگری» رخ داده است؛ حال آنکه بررسی دقیق زمانی و آماری نشان می‌دهد بخش اصلی این ورود‌ها در دوره ریاست‌جمهوری خود ایشان اتفاق افتاده است.

موج مهاجرت چه زمانی آغاز شد؟

دولت «اشرف غنی» در مرداد ۱۴۰۰ سقوط کرد. در آن زمان، دولت سیزدهم هنوز در مرحله مراسم تحلیف بود و استقرار رسمی آن تا سوم شهریور ۱۴۰۰ ادامه داشت. درست در همین فاصله، ناامنی، ترس از انتقام، فرار گسترده نخبگان و فروپاشی نظام افغانستان، موجی کم‌سابقه از آوارگان را روانه مرز‌های شرقی ایران کرد.

این پرسش بدیهی است: دولتی که هنوز مستقر نشده چطور می‌تواند «میلیون‌ها نفر» را وارد کشور کند؟ پاسخ روشن است: ورود اصلی آوارگان در ماه‌های پایانی دولت دوازدهم (دولت آقای روحانی) آغاز شد و دولت تازه‌تأسیس سیزدهم (دولت آقای رئیسی) با یک بحران به ارث رسیده مواجه شد؛ بحرانی که نیازمند مدیریت فوری، ساماندهی و کنترل بود.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *