به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، موادی که دارای مقطع عرضی به ضخامت یک یا چند لایه اتم هستند به دلیل ضخامت کم دارای ویژگیهای غیرمعمولی هستند. این ویژگیها ممکن است هدایت الکتریکی بالا، مقاومت بالا یا توانایی مقاومت در برابر گرما باشد و به مواد نازک پتانسیل زیادی برای استفاده در فناوری آینده میدهد. شناخته شدهترین این مواد، گرافن است و کشف و سنتز سایر مواد فوقالعاده نازک که به آنها مواد دو بعدی نیز میگویند به سرعت در حال انجام است.
گرافن و بسیاری دیگر از مواد دو بعدی یا عایقهای نیمههادی یا شبه فلزی یا عایق قطبی هستند. فقدان خاصیت رسانایی فلزی مانعی در مسیر توسعه مواد دو بعدی است.
در سال ۲۰۱۱ گروه جدیدی از مواد فوقالعاده نازک کشف و MXenes نامگذاری شد. آنها از یک فلز در ترکیب با دو اتم کربن یا نیتروژن تشکیل شدهاند. از آنجایی که MXenes رسانای فلزی هستند سایر مواد فوق نازک را تکمیل و راه را برای کاربردهای کاملاً جدید در مقیاس نانومتر باز میکند.
یوحنا روزن، اس باعث میشود درمان دیالیز غیرضروری باشد.
اولین MXene کشف شده کاربید تیتانیوم، Ti ۳ C ۲ بود. اکنون بعد از قریب به ده سال از کشف این ماده، تقریباً ۵۰ MXene مختلف تولید شده است که بسیاری از آنها در دانشگاه لینکوپینگ هستند. با این حال، ترکیبات احتمالی قابل تولید تقریبا بینهایت هستند. این بدان معناست که در دراز مدت ممکن است هزاران MXenen با ویژگیهای جالب توجه وجود داشته باشد.
یوحنا روزن افزود: «MXenes فقط ده سال پیش کشف شدهاند و زمینه تحقیق برای بررسی آنها بسیار سریع رشد کرده است. اکنون تقریباً ۶۶۰۰ مقاله علمی هر ساله منتشر میشود. اما هنوز هم بسیاری از خواص و کاربردهای این دسته از مواد برای کشف وجود دارد و این ویژگیها میتواند چالشهای زیادی را در حوزه پزشکی حل کند.»