گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حجتالاسلام سید محمد صادق میرحسینی؛ درطول تاریخ اسلام، فقه اسلامی و بالاخص فقه امامیه بابهره وری از عنصر اجتهاد، همواره پاسخ گوی مسائل مستحدثه و سوالات مختلفی بوده که به تناسب هر عصر وزمان برای مکلفین به وجود میآمد. به تعبیر آیت الله شهید صدر رضوان الله علیه، شیوهی بحث در فقه امامیه موضوع محور بوده و از واقعیت خارجی شروع و به ادله اربعه عرضه میشود و نیز استنطاقی است؛ چراکه با عرضه مسائل مکلفین به ادله اربعه، آن را به کلام و نطق کشانده و پاسخ را استخراج میکند. خلاف مسئله پویایی و اجتهاد اسلامی، بحث تحجر است، معنای تحجر در بیان مقام معظم رهبری مدظله چنین آمده که تحجر یعنی کسی که میخواهد از مبانی و فقه اسلام برای بنای جامعه استفاده کند، به ظواهر اکتفا کند و نتواند کشش طبیعی احکام و معارف اسلامی را درک و برای نی (ره) و بعد از ایشان تقسیم کرد و به اعتبار اقدام عظیم و شگرف ایشان در تحقق عملی فقه و قوانین الهی در جامعه به تعبیر شهید صدر ایشان را محقق کننده آمال و آرزوی انبیا برای تحقق حکومت اسلامی دانست.
اما نظام سازی بر اساس قوانین الهی و فقه اسلامی امر دفعی نیست که به دست امام راحل (ره) محقق و پایان یافته باشد بلکه امری است جاری و مستمر که امروزه هم در سطح کشور و هم در سطح جهان این نیاز وجود دارد. تبیین معارف اسلام و تفکر اقتصادی و سیاسی اسلام، نظام تعلیم و تربیت و مفاهیم اخلاقی و معنوی و… همهی این مسائل میبایست دقیق و علمی و قانع کننده و ناظر به اندیشههای رائج جهان آماده و فراهم شود که اگر این کار صورت نگیرد، به دست خود کمک به حذف دین از صحنه زندگی بشر کرده ایم.حجتالاسلام سید محمد صادق میرحسینی – مسئول پژوهشی مرکز تحقیقات مدرسه عالی شهید مطهری