به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، محققان دانشگاه کلرادو نشان دادند که ذرات کوچک و خودران موسوم به «نانوشناگر» میتوانند ۲۰ برابر سریعتر از سایر ذرات منفعل از پیچ و خمها فرار کنند و این امر زمینه استفاده از آنها را در حوزههای مختلف از پاکسازیهای صنعتی گرفته تا تحویل دارو فراهم میکند.
در حالیکه این ذرات بهطور باورنکردنی کوچک هستند، حدود ۲۵۰ نانومتر قطر داشته، اما هنوز هم بسیار کوچکتر از سر سنجاق (۱-۲ میلیمتر) هستند. با این که ابعاد این ذرات بسیار کوچک است، اما تولید مقیاسپذیر آنها امکانپذیر است. این بدان معنی است که این ذرات میتوانند برای حمل بار و رساندن داروها استفاده شده و همچنین از طریق خاک زیر زمین یا سواحل ماسهای برای حذف آلایندههای ناخواسته در محیط حرکت کرده و در آنها نفوذ کنند.
در مقالهای که این گروه تحقیقاتی نوشتهاند نشان داده شده است که چگونه این نانورباتهای کوچک مصنوعی در فرار از حفرهها در محیطهایی پر پیچ و خم مهارت بسیاین ذرات منفعل براونی را به ذرات جانوس (نانوشناگر) تبدیل کردند. سپس آنها این نانوشناگران خودران را وادار کردند که در پیچ و خم موجود در یک محیط متخلخل حرکت کنند و مقایسه کردند که چگونه راههای فرار را در مقایسه با ذرات منفعل براونی پیدا میکنند.
ذرات ژانوس در فرار از حفرههای درون پیچ و خم ۲۰ برابر سریعتر از ذرات براونی موثر عمل کردند، زیرا بهطور راهبردی در امتداد دیوارههای حفرهها حرکت میکردند و به دنبال مسیرهایی میگشتند که به آنها اجازه میداد خیلی سریع خروجیها را پیدا کنند. همچنین به نظر میرسد که نیروی محرکه آنها باعث افزایش انرژی مورد نیاز برای عبور از مسیرهای خروجی درون پیچ و خم میشود.