به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، پژوهشگران تیم تحقیقاتی بینالمللی به سرپرستی جوئل هوچستتر با همکاری زدنکا کانچیچ و تومونوبو ناکایاما از دانشگاه سیدنی و موسسه ملی علوم مواد (NIMS) در ژاپن دریافتند که وقتی شبکه نانوسیمها در حالتی شبیه به مغز باشد، میتواند وظایفی نظیر عملکرد مغز را انجام دهد.
به گفته محققان، این نشان میدهد که ماهیت اساسی هوش فیزیکی است و این یافته فرصتهای جدید و مهیجی را برای توسعه هوش مصنوعی فراهم میکند. نتایج این مطالعه در مجله Nature Communications منتشر شده است.
جوئل هوچستتر از دانشگاه سیدنی میگوید: «ما از سیمهایی به طول ۱۰ میکرومتر و ضخامت ۵۰۰ نانومتر که بهطور تصادفی در صفحه دو بعدی چیده شدهاند، استفاده کردیم. در جایی که سیمها با هم همپوشانی دارند، آنها مانند سیناپسهای بین نورونها، اتصالی الکتروشیمیایی را ایجاد میکنند. ما دریافتیم که سیگنالهای الکتریکی از طریق این شبکه بهطور خودکار بهترین مسیر را برای انیتوان در سیستمهایی با پویایی جمعی متنوع مغز مانند تنظیم کرد، که میتواند برای بهینهسازی پردازش اطلاعات از آن استفاده شود.»
در شبکه نانوسیم، اتصالات بین سیمها سیستم را قادر میسازد تا عملیات و حافظه را در یک سیستم واحد ادغام کند. این فناوری با کامپیوترهای استاندارد که معمولاً دارای عملیات جداگانه (CPU) و حافظه (RAM) هستند، متفاوت است. این اتصالات مانند ترانزیستورهای کامپیوتر عمل میکنند، اما با یک ویژگی جالب اضافی، یعنی یادآوری اینکه سیگنالها قبلاً آن مسیر را طی کردهاند. به همین ترتیب، آنها «ممریستورها» نامیده میشوند.
این نوع حافظه شکل فیزیکی به خود میگیرد که در آن اتصالات در نقاط تلاقی بین نانوسیمها مانند سوئیچها عمل میکنند.
محققان دانشگاه سیدنی در حال همکاری نزدیک با همکاران مرکز بینالمللی مواد نانو آرشیکتکتونیک در NIMS در ژاپن و UCLA هستند.