به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، بررسیهای صورت گرفته در خصوص حجم بازار چسبها در صنایع مختلف، حکایت از ارزش ۴۷/۶ میلیارد دلاری این بازار در سال ۲۰۱۸ میلادی داشته است. اما کار به همین جا ختم نشده و با توجه به رشد تقاضاهای موجود در صنایع مختلف، این بازار با سرعت قابل توجهی در مسیر گسترش قرار گرفته است. برآوردهای جدیدتری که توسط مراکز مختلف ارائه شده، حکایت از بازار ۵۹/۹۵ تا ۶۳/۲ میلیارد دلاری صنعت چسب و سیلانت در سال ۲۰۲۰ میلادی داشته است.
مطالعات بازار صورت گرفته، بیانگر آن است که رشد صعودی بازار چسب و سیلانت، اگرچه با افت حدود ۷ درصدی در نتیجه کرونا ویروس روبرو شده، اما با آینده روشنی روبرو خواهد بود. بر همین اساس، بازار ۶۲/۶۴ میلیارد دلاری برای سال جاری میلادی پیشبینی شده و حتی با در نظر گرفتن نرخ رشد مرکب سالانه ۴/۹ درصدی، بازار بزرگ ۸۷/۴۷ میلیارد دلاری برای سال ۲۰۲۸ نوید داده شده است.
در میان مناطق مختلف، بازار آسیا و اقیانوسیه (APAC)، بزرگترین و در عین حال بیشترین نرخ رشد را در خصوص چسب و سیلانت به خود اختصاص داده است.ات کشور در حوزه چسبها را نشان نداده و بسیاری از موارد دیگر نیز وجود دارند که در کدهای مختلف و حتی به صورت یک محصول نهایی به کشور وارد میشوند. به عنوان مثال، کد ۳۵۰۵۲۰۰۰ که با عنوان چسبها یا «Glues» درج شده، در سال ۹۰ با واردات ۵/۴ میلیون دلاری همراه بوده که در سال ۹۹، به ۲۱۵ هزار دلار کاهش یافته است. نوارچسب (کد ۵۹۰۶۱۰۰۰) با واردات ۴۳۳ هزار دلاری، چسب زخم یا چسب لویکوپلاست (کد ۳۰۰۵۱۰۱۰) با واردات ۴۰۷ هزار دلاری و نوار چسب پوشک (کد ۳۹۱۹۱۰۱۰) با واردات ۲۷۴ هزار دلاری در سال ۱۳۹۹، از دیگر مثالهای قابل تأمل میباشند.
به کمک تلاش برای تولید داخل و با تکیه بر اقتصاد مقاومتی و اعتماد به اکوسیستم فناور کشور، بخش زیادی از این واردات قابلیت جایگزین شدن با تولید داخل داشته و میتوان از خروج ارز از کشور جلوگیری کرد. این دقیقاً مسئلهای است که اینوتن در چالش طرحهای نوآورانه صنعت چسب هدف قرار داده و در صدد آن است که طرحهای دارای پتانسیل تجاری و توجیهپذیری اقتصادی را برای ورود به بازار، مورد حمایت قرار دهد.