15 / 06 /1404
به گزارش خبرگزاری آنا، جنگ 12روزه صرفاً نبردی در جغرافیای مرزها نبود؛ این جنگ میدان تازهای را پیش چشم جامعه ایران گشود؛ میدانی که در آن، روایتها به همان اندازه سلاحها تعیینکننده بودند. اگر گلولهها سرزمین را هدف میگرفتند، روایتها مستقیماً ذهن و دل مردم را نشانه میرفتند. رسانههای وابسته به رژیم صهیونیستی با برنامهریزی دقیق و سناریوهای آماده، تلاش کردند واقعیت را وارونه جلوه دهند و افکار عمومی ایران را متأثر سازند. در مقابل، رسانهها و خبرنگاران ایرانی هرچند در ابتدا غافلگیر شدند ولی توانستند با همدلی و تکیه بر مسئولیت ملی، خط دفاعی تازهای در عرصه روایت ایجاد کنند.
آنچه در دل این جنگ اهمیت یافت، نه تنها بازگویی واقعیت، بلکه پیوند زدن آن با احساسات انسانی، هویت ملی و روحیه مقاومت بود؛ وظیفهای که خبرنگاران، دانشجویان و استادان ایرانی با وجود کمبودها و فشارها بر دوش گرفتند.
اکنون پرسش اساسی این است که رسانهها و دانشگاهها چه درسهایی از این تجربه تاریخی گرفتند و چگونه میتوانند در آینده راویان توانمندتر حقیقت باشند؟ برای بررسی این پرسشها، گفتوگویی با مهدی جابری، روزنامهنگار و فعال رسانه و کارشناس ارشد مدیریت رسانه انجام شده است که در ادامه میخوانید.