۴۰ روز از شهادت امام امت گذشت و نظام اسلامی مقتدرتر، پویا و بالنده است
جوان آنلاین: به شهادت رساندن رهبر گرانمایه انقلاب اسلامی، تکرار یک خطای محاسباتی فاحش توسط امریکا بود؛ خطایی که خود امریکا هیچ درکی از آن ندارد. امریکا گمان میکرد که با حذف ایشان از رأس هرم قدرت، ساختار تصمیمگیری در ایران را متزلزل میکند و پس از آن به راحتی میتواند پروژه تغییر حکومت در ایران را (به عنوان پایان دادن به قدرت مقاومت در منطقه و جهان) عملی کند. در واقع، دشمن با ترور ایشان تصور کرده بود نظام اسلامی را دچار فروپاشی و سپس تجزیه خواهد کرد و بعد از آن میتواند به سهولت، طرح بزرگ خاورمیانه جدید را با تقسیمبندیهای جدید در غرب آسیا اجرا کند.
در عمل، اما عکس آن روی داد. شهادت رهبر انقلاب، موجی تازه از آگاهی، بیداری و مقاومت را در میان مردم ایران و منطقه ایجاد کرد. خون پاک و مطهر ایشان چنان رستاخیزی در ملت ایران (و بلکه کشورهای اسلامی) ایجاد کرده است که حضور چهلروزه مردم در میادین، مساجد و خیابانها از یک سو و قدرتافزایی نیروهای مسلح علیه محور امریکایی-صهیونیستی از سوی دیگر، از مظاهر آن است.
هر روز که میگذرد، انگیزهها و ارادههای مردم برای مقابله با دشمن قویتر شده و مطالبات آنها رنگ و بوی جدیتری و شدنیتر به خود میگیرد. آنچه که این روزها در خیابانها و میادین ایران (و حتی برخی کشورهایه همه ارکان کشور (از طبقه حاکمیت تا همه سطوح جامعه) با هوشیاری فزاینده و ارادهای قویتر از جنگ ۱۲ روزه و با تمام ظرفیت و توان خود به طور یکدست در مقابل امریکا قرار بگیرند. فرماندهان، مدیریت میدان جنگ مبتکرانه منطقهای را در دست گرفتند و مردم هم مدیریت میدان خیابانها را. به همین دلیل، طرحریزی امریکا برای ضربه دفعی و یکباره به پیکره کشور در سطوح فرماندهی، امنیتی و اجتماعی و در نهایت تکمیل پروژه حملات تروریستی خیابانی برای پایان دادن به جنگ، فروپاشی و تجزیه کشور ناکام ماند. زیرا در محاسبات دشمنان (از ابتدای انقلاب تا به امروز) هیچکدام از مؤلفههای قدرت درونی ایران، یعنی ایدئولوژی اسلام، دخالت نداشته و تنها به نمادهای قدرت مادی توجه شده است. رهبر شهید انقلاب پس از حوادث دیماه، رمز ایستادگی، پیروزی و تسلیمناپذیری ایران در برابر امریکا را یاری خدا و توکل به او نامیدند و فرمودند: «ما با اتکا به خدای متعال و با اطمینان به همراهی مردم، انشاءالله به توفیق الهی دشمن را به زانو درخواهیم آورد.»