محمدجواد ظریف در تمام دوران تصدی وزارت امور خارجه و حتی پس از آن، همواره کوشیده است در قامت یک ایدئولوگ ظاهر شود
جوان آنلاین: محمدجواد ظریف در تمام دوران تصدی وزارت امور خارجه و حتی پس از آن، همواره کوشیده است در قامت یک ایدئولوگ ظاهر شود و با طرح ایدههای غیرواقعی، نامعقول و ناهمخوان با سیاستهای کلان جمهوری اسلامی ایران، عرضاندام کند. اما هیچچیز مانند رخدادهای جنگ چهلروزه سستی باورهای او را رسوا نکرد.
شیوه کار او چنین است که از طریق مقالهنویسی، توهمات خود و همفکرانش را از داخل کشور به بلندگوهای رسانههای خارجی منتقل میکند تا همگان را به تماشای ایدههای غربپسند خود بنشاند و صدایی ناموافق از درون حاکمیت را به گوش دوستان غربیاش برساند. او میکوشد با یاری رسانههای همسو و بازیهای تبلیغاتی، این صدا را به گفتمان قابل اجرا بدل سازد. البته کارنامه سراسر دروغ و خلافگویی ظریف به مقالهنویسی محدود نمیشود؛ او سابقهای درخشان در وهمفروشی به مردم ایران و فریب افکار عمومی دارد. دروغهای او چنان آشکار و فاحش است که در ادبیات سیاسی کشور به ضربالمثل بدل شده و بازگویی و تکرار آن برای هر نویسندهای مایه شرمساری است.
وی بارها با قاطعیت از دوستی خود با جان کری سخن گفت و در برابر نقدهای منصفانه دلسوزان انقلاب و نظام به برجام، به امضای وزیر خارجه وقت امریکا استناد کرد و مدعی شد: «ام خود کرده است. او در آستانه چهاردهمین انتخابات ریاستجمهوری، طی مصاحبهای با یک رسانه امریکایی، از واشینگتن درخواست همراهی کرد و هشدار داد که اگر امریکا همراهی نکند، طرف مقابل که دشمن امریکاست، پیروز انتخابات خواهد شد. وی حتی برای کسب اعتبار نزد دشمن، از قربانی کردن آبروی ایران و مقامات آن ابایی نداشت و با نام بردن از سعید جلیلی، پیروزی او را زمینهساز جنگی منطقهای خواند. نکته طنزآمیز آنکه تحولات کاملاً معکوس پیش رفت و جنگ درست در دوران دولتی رخ داد که مورد حمایت ظریف بود. این اظهارات سندی آشکار از گرایش او به دخالت دادن امریکا در امور داخلی ایران و تضمین دادن به دشمن بود که دولت متبوعش هیچ سازوکاری برای مقابله با خصومتهای واشنگتن نخواهد داشت. این رویه البته مسبوق به سابقه است. فیلمی از ظریف در سال ۱۳۸۳ و در حاشیه مذاکرات سعدآباد منتشر شده که او را در گوشهای در حال گفتوگوی محرمانه با محمد البرادعی، مدیرکل وقت آژانس بینالمللی انرژی اتمی نشان میدهد؛ در حالی که با التماس خواهان توافق و رأی نیاوردن نیروهای انقلابی است.